“Αυτό που δέχεται το πρώην στέλεχος του ΠΑΣΟΚ είναι παραβίαση της νομοθεσίας για τη χρηματοδότηση των κομμάτων για την οποία αναλαμβάνει την ευθύνη. Το αδίκημα είναι πλημμέλημα και έχει παραγραφεί από το 2004.” (λέει η ελευθεροτυπία.)

Γουάτ δε ΦΑΚ; Πλημμέλημα είναι να παραβαίνεις τη νομοθεσία για τη χρηματοδότηση των κομμάτων;;; Πλημμέλημα;

Ένα νέο επάγγλεμα ανατέλει, στα πρότυπα του δοξασμένου αυτοφοράκια. Όπως κάθε νυχτερινό μαγαζί χωρίς άδεια έχει και έναν αυτοφοράκια που περιμένει στο μπαρ για να συλληφθεί (και να οδηγηθεί στο αυτόφωρο) ως “υπεύθυνος” στην (συνήθη) περίπτωση που τους την πέσουν οι μπάτσοι, έτσι και κάθε κόμμα πρέπει να έχει ένα Τσουκάτο για να αναλαμβάνει την ευθύνη του πλημμελήματος στην (συνήθη) περίπτωση που σε κράζουν τα κανάλια κι οι εφημερίδες.

*να σημειωθεί οτι για τη μικρή αυτή δόση πρωινής ομφαλοσκόπησης χρειάστηκε να συνδυαστεί ένα ipod touch, δυο γκρικ μπλόγκερς (ο thas έβαλε το ψωμί και ο old boy τη μαρμελάδα), δυο τουλάχιστον υπολογιστές και ένα αυτοκίνητο για το μικροσκοπικό πτώμα. Χωρίς τεχνολογία δεν μπορούμε ούτε να κλάσουμε πλέον***.

**ο αριθμολάγνος αναγνώστης κάπου εδώ διεγείρεται.

*** αναδραστική υποσημείωση*.

[*]Φωτό: μέλος της εξτρεμιστικής οργάνωσης “Επαναστατικές Πιπίλες” διαμαρτύρεται ακτιβιστικά για την φωτοαπαγόρευση που μεθοδεύεται στα λόμπις των Βρυξελλών.

Von Clausewitz said that war is the logical extension of diplomacy. Verdoux feels that murder is the logical extension of business

Charlie Chaplin, interviewed for his 1947 film Monsieur Verdoux (via NYT)

Ξαπλωμένος σε μια πτυσσόμενη πολυθρόνα την πρώτη νύχτα στο Μαιευτήριο είχα σχεδιάσει ένα ποστ με κάπως πιο ενθουσιωδώς φιλοσοφικές αποχρώσεις. Τώρα, αρτίως προσγειωμένος στην πραγματικότητα, έχω μόνο να πώ πως στο σημείο εκκίνησης της ζωής βρίσκεσαι μισοπασαλειμένος με πρασινωπά σκατά, παρατημένος ανάσκελα χωρίς δυνατότητα εφέσεως, να ψάχνεις με απελπισμένες κινήσεις το βυζί της μαμάς καθώς μια νοσοκόμα μετράει αδιάφορα την διάμετρο του κρανίου σου. Το πρώτο σου μέλημα είναι το φαί και το τελευταίο το χέσιμο (καθόλου τετριμμένη διαδικασία). Ανάμεσα στις συνεδρίες και για λίγες μόνο στιγμές περνούν μπροστά απ’τα μάτια σου διάφορες κινούμενες σκιές που πότε πότε σ’ακουμπάνε με έναν τρόπο που σε κάνει να γουργουρίζεις ευχαριστημένος.

Για μας τους ενήλικους, βέβαια, ο κόσμος είναι κάπως λιγότερο εύκολος από έναν απλό παλμό. Κι έτσι προσπαθούμε, εδώ, να απορροφήσουμε την παρουσία ενός μωρού (φρέσκια σάρκα που τη ζουλάς και κάνει πως γελάει) αποκαθιστώντας σιγά σιγά τις ισορροπίες ή ανακαλύπτοντας καινούριες (ισορροπίες που δεν φανταζόμασταν οτι υπήρχαν) και συνειδητοποιώντας οτι η όποια εμπειρία μας από το πρώτο μας μωρό θα είναι εν μέρει άχρηστη: το κοντέρ έχει μηδενίσει και θ’αρχίσει να γράφει αλλιώς.

Τα πώς και γιατί του LHC από τον ούμπερ-τρέντυ, “ροκ-σταρ”, εντυπωσιοθήρα πειραματικό με γναθοαναρροφητική βρεττανική προφορά, Brian Cox (στο TED, στο Μοντερέι).

Δι ντούμπλγιουζ, δι κάριιρς ‘φ δι γουίκ φό’ς!

Συγχωρήστε το ελαφρύ σορόπιασμα προς το τέλος - η κοινότητα πρέπει να κάνει outreach πάση θυσία.

Θεωρητικά, η αύξηση της θερμοκρασίας της επιφάνειας (των πρώτων 30 μέτρων) των ωκεανών (συνέπεια της υπερθέρμανσης του πλανήτη) είναι ένας από τους πέντε διαφορετικούς παράγοντες που είναι απαραίτητοι για τη δημιουργία ενός κυκλωνικού συστήματος. Ένας άλλος είναι η σχετικά μικρή διακύμανση της ταχύτητας του ανέμου καθ’ύψος - αν πολύ ισχυρότεροι άνεμοι πνέουν σε σχετικά χαμηλό ύψος το κυκλωνικό σύστημα διασκορπίζεται (οι trade winds που φυσούν ασταμάτητα στη Χαβάη είναι ένας απ’τους λόγους που τα νησιά είχαν στο παρελθόν σχετικά λίγα κρούσματα καταστρεπτικών καταιγίδων*).

Για την ακρίβεια προσομειώσεις σε πλανητικό επίπεδο δείχνουν οτι είναι λογικό να περιμένει κανείς ελαφρά μείωση της κυκλωνικής δραστηριότητας με εξαίρεση τις περιοχές στις παρυφές των μουσώνων (όπου προβλέπεται μικρή αύξηση). Αλλά έτσι κι αλλιώς οι προσομοιώσεις που υποθέτουν διπλασιασμό του CO2 στην ατμόσφαιρα δείχνουν διακύμανση της κυκλωνικής δραστηριότητας στο επίπεδο του 2% - σαφώς μή μετρήσιμη με τα ισχύοντα συστήματα παρακολούθησης.

Μια αξιοσημείωτη “παράπλευρη απώλεια” της έντονης διεπιστημονικής κόντρας σχετικά με την αύξηση ή μη της συχνότητας και της καταστρεπτικότητας των κυκλωνικών καταιγίδων είναι η επίδραση τέτοιων προβλέψεων στα ασφάλιστρα των κατοικιών σε περιοχές που θεωρούνται ευάλωτες, όπως η Φλόριντα. Οι ασφαλιστικές, εκμεταλλευόμενες τις δυσοίωνες προβλέψεις μερίδας της επιστημονικής κοινότητας, αυξάνουν αλματωδώς τα ασφάλιστρα σε δυσθεώρατα ύψη - ή αρνούνται να ασφαλίσουν σπίτια σε περιοχές που θεωρούν ιδιαίτερα ευάλωτες - σε σημείο που αλλάζει δραματικά ο ετήσιος προϋπολογισμός
μεγάλης μερίδας των (κυρίως συνταξιούχων) κατοίκων της πολιτείας της Φλόριντα. Παρόμοιες τάσεις παρατηρούνται και σε άλλες γειτονικές πολιτείες των ΗΠΑ.

Το συμπέρασμα από όλη αυτή την ιστορία είναι οτι όταν ένα επιστημονικό ζήτημα αποκτά ξαφνικά την προβολή και την σπουδαιότητα που έχουν σήμερα οι περιβαλλοντικές αλλαγές, δημιουργούνται πόλοι επιρροής και στα δύο άκρα του φάσματος (από ανθρώπους που είτε δεν έχουν την γνώση είτε έχουν ισχυρά εξωεπιστημονικά κίνητρα, είτε και τα δυο μαζί), που διαστρεβλώνουν την ήδη περίπλοκη συζήτηση συνεχώς Τις συνέπειες τις πληρώνει νομοτελειακά ο “απλός πολίτης”.

Για την ιστορία να σημειώσω οτι ο Tomas Schroeder δεν έδειξε να έχει αμφιβολίες σχετικά με το άν υπερθερμένεται ο πλανήτης ή αν αυτό οφείλεται στην αύξηση του CO2. Στην ερώτηση “θεωρείτε οτι υπάρχει αιτιακή σχέση ανάμεσα στην αδιαμφισβήτητη αύξηση του CO2 στην ατμόσφαιρα και την αδιαμφησβήτητη αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη” απάντησε πως, ναί, πιστεύει οτι υπάρχει αιτιακή σχέση και παρέπεμψε στην τελευταία έκθεση του IPCC το οποίο περιέραψε ως σχετικά μετριοπαθή οργανισμό ως προς τις δηλώσεις του. Επίσης εξήγησε οτι είναι γνωστό και εντελώς διάφανο στην κοινότητα οτι στην συντριπτική τους πλειοψηφία οι σκεπτικιστές σχετικά με τα παραπάνω πληρώνονται από ιδρύματα όπως το ινστιτούτο CATO** , που υπάρχουν για να υπηρετούν συγκεκριμένα συμφέροντα.

* Δείτε όμως την ιστορία του κυκλώνα Iniki που έπληξε τα νησιά την 11η Σεπτεμβρίου 1992 και τις προσπάθειες των μετεωρολόγων και των “hurricane hunters” να πάρουν μετρήσεις από το εσωτερικό και το “μάτι”.
** στη σελίδα του οποίου φαίνεται τώρα να ανησυχούν σχετικά με το αν οι ΗΠΑ, μια που συνεισφέρει το μεγαλύτερο ποσοστό CO2 σε διεθνές επίπεδο, οφείλει αποζημιώσεις σε τρίτες χώρες (PDF).

Με την τεχνική του stop motion. Μουσική Sigur Ros. Χωρίς σχόλια.

Πρώτα το Sweet Lei Mokihana, για τους απαιτητικότερους των γιόγκι. Sweet είναι η μόνη αγγλοσαξωνική λέξη από όσο μπορώ να καταλάβω: Hui Ohana - Sweet Lei Mokihana

Και στη συνέχεια το κάπως πιο ρυθμικό Aloha Ie O Wai’anae με ολίγη από Αλόχα για μετά τα κοκτέιλς: Hui Ohana - Aloha Ie O Wai\'anae

Υποτίθεται οτι τα αποτελέσματα του DAMA/LIBRA έχουν στατιστική βαρύτητα μεγαλύτερη από 6.5σ (σκληρό). Παρόλα αυτά εμείς θα κρατήσουμε όπως πάντα μικρό καλάθι μέχρι να υπάρξει επιβεβαίωση από άλλα παρόμοια πειράματα - όπως λέει κι ο apetrov εδώ το παρόμοι πείραμα XENON δεν είδε τίποτα.

*χωρίς δημοσίευση ακόμα αλλά με μια παρουσίαση σε συνέδριο.

UPDATE: το προδημοσιευμένο άρθρο στο arxiv εδώ. Σκληρή κριτική από τον Juan Collar στο Cosmic Variance εδώ.