Προκαλεί η υπερθέρμανση του πλανήτη περισσότερους και ισχυρότερους καταστρεπτικούς κυκλώνες, όπως ισχυρίζεται η Greenpeace; Σύμφωνα με τον Thomas Schroeder του τμήματος ΜΕΤΕΟ στη Χαβάη (το μετεωρολογικό ινστιτούτο εδώ είναι υπεύθυνο για κάθε καταιγίδα από την Καλιφόρνια μέχρι τη γραμμή αλλαγής ημέρας στο μέσο του Ειρηνικού) η απάντηση δεν μπορεί να δοθεί σήμερα, ούτε πρόκειται να δοθεί πειστικά τα επόμενα χρόνια λόγω έλλειψης αξιόπιστων στοιχείων σχετικά με τις καταιγίδες του προηγούμενου αιώνα. Χαρακτηριστικά αναφέρθηκαν πολλές περιπτώσεις στο παρελθόν που δεν καταγράφησαν, για διάφορους λόγους, ανάμεσα στις οποίες και καταιγίδα με 500.000 θύματα στις νοτιοανατολική Ασία! Οι εκτιμήσεις που δείχνουν αυξημένη κυκλωνική δραστηριότητα τα τελευταία χρόνια στην πραγματικότητα απεικονίζουν την καλύτερη και πιο συστηματική παρακολούθηση τέτοιων συστημάτων με το πέρασμα του χρόνου.

Θεωρητικά, η αύξηση της θερμοκρασίας της επιφάνειας (των πρώτων 30 μέτρων) των ωκεανών (συνέπεια της υπερθέρμανσης του πλανήτη) είναι ένας από τους πέντε διαφορετικούς παράγοντες που είναι απαραίτητοι για τη δημιουργία ενός κυκλωνικού συστήματος. Ένας άλλος είναι η σχετικά μικρή διακύμανση της ταχύτητας του ανέμου καθ’ύψος – αν πολύ ισχυρότεροι άνεμοι πνέουν σε σχετικά χαμηλό ύψος το κυκλωνικό σύστημα διασκορπίζεται (οι trade winds που φυσούν ασταμάτητα στη Χαβάη είναι ένας απ’τους λόγους που τα νησιά είχαν στο παρελθόν σχετικά λίγα κρούσματα καταστρεπτικών καταιγίδων*).

Για την ακρίβεια προσομειώσεις σε πλανητικό επίπεδο δείχνουν οτι είναι λογικό να περιμένει κανείς ελαφρά μείωση της κυκλωνικής δραστηριότητας με εξαίρεση τις περιοχές στις παρυφές των μουσώνων (όπου προβλέπεται μικρή αύξηση). Αλλά έτσι κι αλλιώς οι προσομοιώσεις που υποθέτουν διπλασιασμό του CO2 στην ατμόσφαιρα δείχνουν διακύμανση της κυκλωνικής δραστηριότητας στο επίπεδο του 2% – σαφώς μή μετρήσιμη με τα ισχύοντα συστήματα παρακολούθησης.

Μια αξιοσημείωτη “παράπλευρη απώλεια” της έντονης διεπιστημονικής κόντρας σχετικά με την αύξηση ή μη της συχνότητας και της καταστρεπτικότητας των κυκλωνικών καταιγίδων είναι η επίδραση τέτοιων προβλέψεων στα ασφάλιστρα των κατοικιών σε περιοχές που θεωρούνται ευάλωτες, όπως η Φλόριντα. Οι ασφαλιστικές, εκμεταλλευόμενες τις δυσοίωνες προβλέψεις μερίδας της επιστημονικής κοινότητας, αυξάνουν αλματωδώς τα ασφάλιστρα σε δυσθεώρατα ύψη – ή αρνούνται να ασφαλίσουν σπίτια σε περιοχές που θεωρούν ιδιαίτερα ευάλωτες – σε σημείο που αλλάζει δραματικά ο ετήσιος προϋπολογισμός
μεγάλης μερίδας των (κυρίως συνταξιούχων) κατοίκων της πολιτείας της Φλόριντα. Παρόμοιες τάσεις παρατηρούνται και σε άλλες γειτονικές πολιτείες των ΗΠΑ.

Το συμπέρασμα από όλη αυτή την ιστορία είναι οτι όταν ένα επιστημονικό ζήτημα αποκτά ξαφνικά την προβολή και την σπουδαιότητα που έχουν σήμερα οι περιβαλλοντικές αλλαγές, δημιουργούνται πόλοι επιρροής και στα δύο άκρα του φάσματος (από ανθρώπους που είτε δεν έχουν την γνώση είτε έχουν ισχυρά εξωεπιστημονικά κίνητρα, είτε και τα δυο μαζί), που διαστρεβλώνουν την ήδη περίπλοκη συζήτηση συνεχώς Τις συνέπειες τις πληρώνει νομοτελειακά ο “απλός πολίτης”.

Για την ιστορία να σημειώσω οτι ο Tomas Schroeder δεν έδειξε να έχει αμφιβολίες σχετικά με το άν υπερθερμένεται ο πλανήτης ή αν αυτό οφείλεται στην αύξηση του CO2. Στην ερώτηση “θεωρείτε οτι υπάρχει αιτιακή σχέση ανάμεσα στην αδιαμφισβήτητη αύξηση του CO2 στην ατμόσφαιρα και την αδιαμφησβήτητη αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη” απάντησε πως, ναί, πιστεύει οτι υπάρχει αιτιακή σχέση και παρέπεμψε στην τελευταία έκθεση του IPCC το οποίο περιέραψε ως σχετικά μετριοπαθή οργανισμό ως προς τις δηλώσεις του. Επίσης εξήγησε οτι είναι γνωστό και εντελώς διάφανο στην κοινότητα οτι στην συντριπτική τους πλειοψηφία οι σκεπτικιστές σχετικά με τα παραπάνω πληρώνονται από ιδρύματα όπως το ινστιτούτο CATO** , που υπάρχουν για να υπηρετούν συγκεκριμένα συμφέροντα.

* Δείτε όμως την ιστορία του κυκλώνα Iniki που έπληξε τα νησιά την 11η Σεπτεμβρίου 1992 και τις προσπάθειες των μετεωρολόγων και των “hurricane hunters” να πάρουν μετρήσεις από το εσωτερικό και το “μάτι”.
** στη σελίδα του οποίου φαίνεται τώρα να ανησυχούν σχετικά με το αν οι ΗΠΑ, μια που συνεισφέρει το μεγαλύτερο ποσοστό CO2 σε διεθνές επίπεδο, οφείλει αποζημιώσεις σε τρίτες χώρες (PDF).

Πάντως μερικοί αρθρογράφοι (σαν τον Πάσχο, δείτε εδώ το τελευταίο του αριστούργημα) πρέπει να υπάρχουν μόνο και μόνο για να αποδεικνύουν οτι οι ad hominem επιθέσεις ορισμένες φορές σε γλιτώνουν από χαμένο χρόνο και οδηγούν, όταν ερμηνεύονται σωστά, σε πολύτιμα συμπεράσματα.

Εξηγούμαι: αντί να κάτσω να γράψω ένα ποστ με τα τετριμένα πλέον επιχειρήματα για τις κλιματικές αλλαγές ή τουλάχιστον μια μικρή παράγραφο που να εξηγεί τη βασική διαφορά μεταξύ πλανήτη και κατσαρόλας (όπως καλά κάνει ο J95 και τη γράφει, βεβαίως), γράφω απλώς “ο Πάσχος είναι ασυνάρτητος”. Φυσικά δεν έχω τίποτα προσωπικά με τον άνθρωπο – εδώ γίνεται κρίσιμη η σωστή ερμηνεία, οτι δηλαδή ο Πάσχος γράφει συνεχώς ασυναρτησίες. Αντιλαμβάνομαι, ας σημειωθεί, οτι αυτό εισάγει ένα σχετικό σφάλμα στην περιγραφή (η εμπειρία δείχνει οτι μπορεί δύο στις χίλιες ο Πάσχος να γράψει κάτι που δεν είναι παπαριά), αλλά από την άλλη πρέπει να παραδεχτούμε οτι δήλωση με 99.8 confidence level δύσκολα κατασκευάζει κανείς με άλλο τρόπο…