Τρισεκατομμύρια άτομα όπως αυτά που χρησιμοποιούντια για την κατασκευή ατομικής βομβας. Φρέσκα κουλούρια στο The Onion.

Προβληματίζομαι. Διότι κάθε φορά που ένα πασιφανώς πρωτόγονο και εντελώς απαράδεκτο γεγονος παίρνει δημοσιότητα, βρίσκουν ευκαιρία όλοι οι περίεργοι να περιφέρουν σαν τον επιτάφιο είτε την παντελή τους άγνοια, είτε, χειρότερα, την διανοητική τους ανεπάρκεια να κατανοήσουν την πραγματικότητα χωρίς στρεβλώσεις, είτε, τέλος, το απύθμενης μοχθηρίας ζώο που κρύβουν πίσω από τις γραβάτες τους. Μερικά από τα σχόλια στο ποστ του old boy είναι χαρακτηριστικά του φαινομένου.

Προβληματίζομαι που τόσοι άνθρωποι εκεί (και αλλού) μπαίνουν στην μακρά και χρονοβόρα διαδικασία να απαντήσουν (για τους Κρήτες που αντιστέκονται, για την λεβεντογέννα κλπ κλπ), να βρούν δηλαδή τρόπο να επικοινωνήσουν στον εμφανώς ανεπίδεκτο απέναντι τα βασικά του τί σημαίνει πολιτισμός.

Επίσης προβληματίζομαι για το γεγονός οτι σχεδόν πάντα (αλλά όχι πάντα) παραιτούμαι από κάθε τέτοιο εγχείρημα.

Μιλώντας για την Κρήτη να αναφέρω εδώ τις δύο σοφές παρατηρήσεις φίλου ανωγειανού (όσοι θέλουν να δούν το ζήτημα λίγο πιο σοβαρά, ας διαβάσουν, μεταξύ άλλων, και τα ποστ Τάλου και Κουκουζέλη):

• Η Κρήτη δεν είναι νησί: περιβάλλεται από στεριά, το νομό Χανίων, τον νομό Λασιθίου, κλπ.
• Ακόμα και με την γενικότερη έννοια του όρου, η Κρήτη δεν είναι νησί: η Ευρώπη, η Ασία κι η Αφρική, αυτά είναι τα νησιά.

Πραγματικά, το ερώτημα είναι, άμα είσαι Μπαόκι ή ΑΕΚτζής, ο Βάζελος έχει μόλις πάρει το δεύτερο πρωτάθλημα σερί, και οι Γαύροι ψάχνουν για προπονητή ανάμεσα στον Μπάγεβιτς και τον Αλέφαντο, εσύ τί προτιμάς;

α) Να κάνουν ένα κλειστό τετραετές στον Αλέφαντο, να παίρνει ο ΠΑΟ πρωταθλήματα σερί και να έχεις ελπίδες να βγείς τσάμπιονς λίγκ

ή

β) Να παρουν τον Μπάγεβιτς, να επιστρέψουν στο ποδοσφαιρικό στύλ των 90s για να βλέπεις και κανένα ντέρμπι της προκοπής;

Όλοι ξέρουμε οτι ο Μπένι γνωρίζει “τί είναι και πώς είναι” ο δρόμος προς την εξουσία, αλλά και οτι εκείνους που δεν θα κάνουν γερές προπονήσεις θα τους στέλνει στην εξέδρα.

Από την άλλη μεριά, για τον Αλέφαντο της πολιτικής, τί να πεί κανείς. Έχει όραμα, βέβαια, και με τόσες παιχτούρες γύρω του, δε χάνει με τίποτα…

Kαι το άρθρο του Καρκαγιάννη συνεχίζει τον ανένδοτο στην Καθημερινή. Στην (καθ’όλα σεβαστή) προσπάθεια να επαναποδοθούν οι τιμές για την πολιτική απόφαση του ΟΧΙ στον Μεταξά (λες και αμφισβητεί κανείς τις στρατιωτικές του ικανότητες ή το εθνικό του φρόνημα – ή τουλάχιστον το τμήμα εκείνο του εθνικού φρονήματος που δεν επικαλυπτόταν με τις επιταγές των προστάτιδων “δυνάμεων”), ο ιστορικός ρόλος του (φασίστα) δικτάτορα Μεταξά χρωματίζεται περίεργα.

Η ορολογία είναι ενδεικτική της ιστορικής και ιδεολογικής συνάφειας των διαφόρων τμημάτων της ελληνικής δεξιάς: ο Ζαχαριάδης βρισκόταν στην “απομόνωση” των φυλακών της Κέρκυρας, ο Μεταξάς πήρε την απόφαση μόνος του έχοντας ενημερώσει τον βασιλιά και τους “συμμάχους” Βρεττανούς (προφανώς δε χρειαζόταν να ενημρώσει κανέναν άλλο), ο Μεταξάς ήταν ο πρωτοπόρος και ο ηγέτης της αντίστασης κατά της φασιστικής επίθεσης (!! ιδεολογική σύγχυση ή συνειδητός χρωματικός διαχωρισμός;;)…

Και ο τελικός ευφημισμός: ο “Ο Ιωάννης Μεταξάς ήταν αυτός που ήταν, αλλά ήταν και αυτός που πήρε την ιστορική απόφαση να πει το «ΟΧΙ» στους εισβολείς.”

Κατάπτυστο, όχι για την κεντρική ιδέα του κειμένου (που αφορά τους ιστορικούς και δεν έχω ιδιαίτερη διάθεση να αμφισβητήσω) αλλά κυρίως για την ορολογία που συνιστά υπόδειγμα του πώς εκφέρεται ο λόγος της βαθειάς δεξιάς στο σύγχρονο πολιτικό σκηνικό.

Η απάντησή του στο τελεσίγραφο των Ιταλών αναίρεσε την αρνητική εικόνα από τη δικτατορία της 4ης Αυγούστου 1936

λέει για τον Μεταξά στο άρθρο του με τίτλο “Τα δύο πρόσωπα του Ιωάννη Μεταξά” ο Γιάννης Γουλιέλμος στην έγκυρη Καθημερινή. Ακόμα κι αν δεχτούμε την Μανιχαϊστική προσέγγιση της Ιστορίας που περιβάλλει το άρθρο, αναρρωτιέμαι αν την ίδια γνώμη για τις στρατηγικές ικανότητες του φασίστα δικτάτορα που αναιρούν την αρνητική του εικόνα έχουν και όσοι αριστερότερα του πολιτικού κέντρου της εποχής πέρασαν μερικά ευχάριστα χρόνια σε φυλακές και εξορίες (το ΚΚΕ δεν εμφανίστηκε ξαφνικά το 1940, by the way).

Ενδιαφέρον έχει επίσης η άποψη οτι τα τέσσερα χρόνια της φασιστικής διακυβέρνησης της χώρας ήταν μια “ορθολογική στρατιωτική προετοιμασία” που οδήγησε στον θρίαμβο επί των Ιταλών, τον οποίον ακολουθήσε ένας μεγάλος ΠΟΥΤΣΟΣ από τα Γερμανικά στρατεύματα που περπάτησαν μέχρι την Αθήνα. Φαντάζομαι οτι πρέπει να είχε προετοιμάσει τη χώρα εξίσου καλά και για τα δύο ιστορικά γεγονότα.

Τέτοιες παπαριές διαβάζει κανείς και σε εφημερίδες αριστερότερα της Καθημερινής, λοιπόν;

Έχοντας πλήρη επίγνωση των πιθανών συνεπειών της δήλωσής μου αυτής, θα ήθελα να υποβάλλω την παραίτησή μου από κάθε πιθανό μελλοντικό πολιτικό πόστο για λόγους που έχουν να κάνουν με την αισθητική και την ηθική της πολιτικής του μέλλοντος. Εξηγούμαι: Αν τώρα που είναι τριών χρονών η κόρη μου αρνείται πεισματικά να υπακούσει σε οποιαδήποτε εντολή δεν εμπεριέχει την άμεση και πρόδηλη απειλή βίας (ενίοτε ακόμα και μπορστά στο φάσμα της φυσικής εξόντωσης) ούτε να φανταστώ δε θέλω τί θα κάνει άμα ενηλικιωθεί (ένα από τα ενδεχόμενα είναι λ.χ. να γίνει ενεργό μέλος της ΦΙΣ). Για αυτό και, έχοντας συναίσθηση των ευθυνών μου, προληπτικώς υποβάλλω την παραίτησή μου από όποιον πολιτικό οργανισμό μπορεί και να ανήκω στο μέλλον. Διότι, όπως λέει κι ο Thrass στην κουβέντα στου Old Boy

Δεν μπορεί, κύριε, να μού το παίζεις εκπρόσωπος λαού σε δημοκρατική χώρα και ο γυιός σου να ληστεύει τράπεζες. Αισθητικά, είναι τερατώδες. Πρακτικά, δίνεις αντιδημοκρατικό παράδειγμα.

Οι κατέχοντες πολιτικά αξιώματα οφείλουν να δίνουν το παράδειγμα πολίτη και οικογενειάρχη, και δεν θα ήθελα να φέρω σε δύσμενή θέση τους μελλοντικούς πολιτικούς συνοδοιπόρους μου. Ελπίζω να γίνει η παραίτησή μου αποδεκτή από τους αρμόδιους φορείς. Να σημειωθεί οτι η παραίτηση αυτή αφορά σε όλους ανεξαιρέτως τους πολιτικούς οργανισμούς, της τοπικής Χονολουλού συμπεριλαμβανομένης (σε περίπτωση που οι μπλόγκερς οργανωθούν σε κόμμα).

χακεράδες και λοιπούς. Πόσο μαλάκας πρέπει να είναι κανείς για να κυκλοφορήσει torrents που είναι τάχα μου συμπιεσμένα με WinZix και έχουν κατάληξη .zix, με μόνο σκοπό να κατεβάσεις το πρόγραμμα WinZix το οποίο απλώς αφαιρεί ένα header από το file και προσθέτει διαφημιστικά μπανεράκια στον υπολογιστή σου;;; Δηλαδή, υπάρχουν στον πλανήτη αρκετά μαλάκες άνθρωποι για να αγοράσουν προϊόντα (τσόντες στην συγκεκριμένη περίπτωση) που διαφημίζονται μ’αυτό τον τρόπο;;; Δεν μπορώ να σκεφτώ ποιός μπορεί να κερδίζει από αυτή την ιστορία. Μου φαίνεται οτι ό΄λοι χάνουμε το χρόνο μας, και το αρχίδι που το σκέφτηκε και εγώ που δεν κοίταξα πριν κατεβάσω… Καμιά ιδέα που να δικαιολογεί αυτη την παράνοια;;

Μόνο τρείς από τους Ρεπουμπλικάνους υποψήφιους για τον προεδρικό θρόνο δεν πιστευουν στη θεωρία της εξέλιξης των ειδών. Η ερώτηση τέθηκε άμεσα στο τηελοπτικό ντημπέιτ κορυφής ανάμεσα στους Ρεπουμπλικάνους υποψήφιους για τα primaries: Υπάρχει κανείς που να μην πιστεύει στη θεωρία της εξέλιξης; Και τα παληκάρια Sam Brownback, Tom Tancredo, και Mike Huckabee σήκωσαν το χέρι τους σαν καλοί μαθητές. Οι υπόλοιποι που δεν σήκωσαν το χέρι τους είναι αδιευκρίνιστο τί ακριβώς πιστεύουν. Αντίστοιχο ερώτημα σε σχέση με το αν η Γή γυρίζει γύρω απ’τον ήλιο ή το αντίστροφο δεν τέθηκε.

Άραγε οι δικοί μας πολιτικοί αποδέχονται τη θεωρία της εξέλιξης; Οι νεορθόδοξοι ηγέτες μας; Ο Παρασκευαϊδης, ας πούμε;

Η μέθοδος της “τυφλής” ανάλυσης (ανάλυση των πειραματικών δεδομένων με στατιστική μέθοδο αλλά χωρίς να έχει κανείς πρόσβαση στις μετρήσεις μέχρι να εξαχθεί το τελικό αποτέλεσμα) φαίνεται πως έχει αρκούντως εντυπωσιακό προηγούμενο μακιαβελλικής απόχρωσης, στην Ιατρική:

Let us take out of the hospitals,… 200, or 500 poor People, that have Fevers,Pleurisies, etc. Let us divide them into half, let us cast lots, that one half of them may fall to my share, and the other to yours; I will cure them without blood-letting and sensible evacuation… We shall see how many funerals both of us shall have. But let the reward of the contention or wager, be 300 florens, deposited on both sides…

John Baptista van Helmont, 1662

Στο μεταξύ οι επιστημονικές πρακτικές έχουν αλλάξει. Στις περισσότερες περιπτώσεις. Ή μήπως όχι ακριβώς;

Nigeria 2001:

In the middle of the chaos, a chartered DC-9 flew in from the US. On board were doctors employed by the giant pharmaceutical company Pfizer, bringing better drugs and medical equipment than Kano [Nigeria] had ever seen. Like MSF, they had come to treat sick children, but they had come to treat them on their own terms – as part of a medical experiment.

For Pfizer had a new antibiotic that it hoped would become a multibillion-dollar blockbuster, the perennial dream of drug companies. It was called trovafloxacin and is now sold in the US under the brand name Trovan.[...]

Pfizer says it saved 189 lives. Five died on Trovan and six on ceftriaxone, which had to be given by painful injection because there were not enough personnel to administer the intravenous drips used in the west. That was a death rate of 6% – as good as the best in the west and dramatically better than the overall death toll which, in some areas, reached 20%.

So Pfizer saved 189 lives, but 15,000 Africans died in the epidemic and many others went blind or deaf. It is in that juxtaposition that questions of amorality in this drug trial arise. Here was a humanitarian disaster. Why were skilled and well-equipped doctors from the richest country in the world gathering data on 200 children when they could have been saving the lives of hundreds more?

Sarah Boseley
Saturday January 20, 2001, The Guardian

Φυσικά η Εταιρεία κοιτάζει το συμφέρον της. Και έσωσε και 189 παιδιά τζάμπα. Το αόρατο χέρι της Αγοράς ελεημονεί και τους φτωχούς πότε πότε.