περιγράφει ο old boy μου θυμίζει την εξής σκηνή: ημίχρονο αγώνα μπάσκετ με την Αγία (Παρασκευή), χάνουμε καμιά δεκαριά πόντους και στα αποδυτήρια επικρατεί κατήφεια. Μετά από λίγα λεπτά σιωπής μπαίνει φουριόζος ο κόουτς Κουκής (ο Γιάννης Κουκής πρώην παίχτης του Ολυμπιακού τα πέτρινα χρόνια με Καστρινάκη).

“Τί να σας πώ ρε μαλάκες”.

Σιωπή δευτερολέπτων.

“Τα πικ-εν-ρολ δε δουλεύουνε, τα συστήματα δε δουλεύουνε, τα σκριν γίνονται στον αέραααα, γαμώ το φελέκι μου”.

“Παίζεται μ’αυτούς τους ρούκουνες[1] και ούτε μια πάσα της προκοπής δε μπορείτε να βγάλετε. Έχετε μαλακίσει τον ελέφαντα. Από ματσολιά[2] σε ματσολιά το πάτε. Έτσι νομίζετε πως θα κερδίσετε το ματσάκι; Αρχίδια μάντολες[3] θα κερδίσετε. Γαμ** &^*&^@!**@#&, …”.

Και ενώ ο κόουτς αφρίζει για το επόμενο τρίλεπτο (υπεραιματωμένο κεφάλι, καπνοί απ’τα αφτιά, κ.ο.κ.) δέκα μαντράχαλοι με σορτσάκια κοιτάζουν διαρκώς τα πλακάκια των αποδυτηρίων με τα χέρια να καλύπτουν απελπισμένα το πρόσωπο. Ο πρώτος που έσπασε ήταν ο “βοσκός”[4], το υστερικό γέλιο του οποίου ακαριαία απελευθέρωσε το καρμικό παραλλήρημα ημών των υπόλοιπων. Οριακά το γλίτωσε ο κόουτς Κουκής το έμφραγμα[5].

[1]ρούκουνας: λέξη άγνωστης ετυμολογίας, υποτιμητικός πάντως χαρακτηρισμός για τις μπασκετικές ικανότητες του αντιπάλου. Συνώνυμο επίσης άγνωστης προέλευσης, ο “τρικούδουνος”.
[2]ματσολιά = μαλακία, σφάλμα, λάθος. Επίσης άγνωστη ετυμολογία, εικάζεται δάνειο από την Ιταλική.
[3]μάντολες = αμάντολες = μεγάλα αμύγδαλα. Αρχίδια μάντολες (ή και αρχίδια μάντορλες) εικάζω οτι καταδεικνύει πρόβλημα στους όρχεις λόγω σκληρότητας και όχι λόγω μεγέθους. Πάντα είχα την απορία τί είναι οι μάντολες, αλλά την έλυσα στη Σικελία όπου το μενού στα παγωτά είχε και γεύση μάντορλε (ή κάπως έτσι).
[4]κλασσικός πλέι μέικερ και εκτελεστής συμπαίκτης μας με μόνιμη κατοικία στο Μαραθώνα. Ο ίδιος ουδέποτε αποδέχθηκε το ψευδώνυμο.
[5]τα επόμενα χρόνια που το φιλοσόφησε το κοουτσιλίκι ήταν πάντως πολύ πιο χαλαρός αλλά το ίδιο εφευρετικός στα μπινελίκια του.