Μικρή Τσουκατική απορία:

“Αυτό που δέχεται το πρώην στέλεχος του ΠΑΣΟΚ είναι παραβίαση της νομοθεσίας για τη χρηματοδότηση των κομμάτων για την οποία αναλαμβάνει την ευθύνη. Το αδίκημα είναι πλημμέλημα και έχει παραγραφεί από το 2004.” (λέει η ελευθεροτυπία.)

Γουάτ δε ΦΑΚ; Πλημμέλημα είναι να παραβαίνεις τη νομοθεσία για τη χρηματοδότηση των κομμάτων;;; Πλημμέλημα;

Ένα νέο επάγγλεμα ανατέλει, στα πρότυπα του δοξασμένου αυτοφοράκια. Όπως κάθε νυχτερινό μαγαζί χωρίς άδεια έχει και έναν αυτοφοράκια που περιμένει στο μπαρ για να συλληφθεί (και να οδηγηθεί στο αυτόφωρο) ως “υπεύθυνος” στην (συνήθη) περίπτωση που τους την πέσουν οι μπάτσοι, έτσι και κάθε κόμμα πρέπει να έχει ένα Τσουκάτο για να αναλαμβάνει την ευθύνη του πλημμελήματος στην (συνήθη) περίπτωση που σε κράζουν τα κανάλια κι οι εφημερίδες.

Κατεβαίνοντας την κατηφορική κατηφόρα του λόφου του άη λούη ακούω το autumn leaves* και σ’αυτό ακριβώς το σημείο ανατριχιάζω από συγκίνηση. Ο συγκινητογράφος μπαίνει αμέσως σε λειτουργία και τα αίτια εντοπίζονται με ακρίβεια: παρ’όλο που ο Davis, ο Blakey, ο Adderley, o Jones κι ο Jones έπαιξαν αυτό που ακούω κλεισμένοι στο στούντιο της Blue Note μια πιθανότατα βροχερή ανοιξιάτικη μέρα στο New Jersey του 1958, οι ίδιοι ήχοι λειτουργούν εξίσου καλά αυτό το ηλιόλουστο καλοκαιρινό πρωινό στη Χονολουλού του 2008** και είναι σαν να τη βλέπεις την τρομπέτα να βαδίζει δίπλα σου και να σου εξηγεί, σε χρόνο παραμετροποιημένο από το μπάσο και τα drums, πώς και γιατί ο ωκεανός (που απλώνεται με τρόπο σχεδόν φυσικό πέρα από τους ουρανοξύστες), πώς και γιατί η κατηφόρα, στην άσφαλτο της οποίας μπορείς να δείς ένα λιωμένο μικροσκοπικό πουλί, πώς και γιατί ένα παρόμοιο πουλί αλλά με κόκκινο λοφίο φιλοξενείται και σήμερα πάνω στα κατηφορικά σύρματα της ΔΕΗ Χονολουλού, κλπ. κλπ. Και όλα αυτά χωρίς κανείς από τους συντελεστές του autumn leaves να έχει απαραίτητα δεί τον ωκεανό από το λόφο του άη λούη, ή τον οποιονδήποτε ωκεανό, φορ γουάτ μάτερς. Και όλα αυτά χωρίς να είναι φθινόπωρο ή άνοιξη του 2008! Χωρίς να βρέχει! Αντί για βροχές παραλίες*.

*να σημειωθεί οτι για τη μικρή αυτή δόση πρωινής ομφαλοσκόπησης χρειάστηκε να συνδυαστεί ένα ipod touch, δυο γκρικ μπλόγκερς (ο thas έβαλε το ψωμί και ο old boy τη μαρμελάδα), δυο τουλάχιστον υπολογιστές και ένα αυτοκίνητο για το μικροσκοπικό πτώμα. Χωρίς τεχνολογία δεν μπορούμε ούτε να κλάσουμε πλέον***.

**ο αριθμολάγνος αναγνώστης κάπου εδώ διεγείρεται.

*** αναδραστική υποσημείωση*.

[*]Φωτό: μέλος της εξτρεμιστικής οργάνωσης “Επαναστατικές Πιπίλες” διαμαρτύρεται ακτιβιστικά για την φωτοαπαγόρευση που μεθοδεύεται στα λόμπις των Βρυξελλών.

Von Clausewitz said that war is the logical extension of diplomacy. Verdoux feels that murder is the logical extension of business

Charlie Chaplin, interviewed for his 1947 film Monsieur Verdoux (via NYT)

1. Τα καλογραμμένα άρθρα γύρω από την κοσμολογία και τη θεωρητική φυσική στις εφημερίδες σπανίζουν, όχι όμως όταν υπογράφει ο Dennis Overbye στους NYT. Δείτε, στο τελευταίο του κείμενο, “Dark, Perhaps Forever“, γύρω από την σκοτεινή ενέργεια, πώς ισορροπεί τις περιγραφές του πάνω σε διάφορα τεντωμένα σχοινιά, από τον Einstein και την κοσμολογική σταθερά στις υπερχορδές και το πολυσύμπαν (σικ) και πίσω. Ενδιαφέρον παρουσιάζει και η (διαφαινόμενη) διστακτική και οπωσδήποτε απρόθυμη διολίσθηση του Ed Witten προς τα ανθρωπικά/πολυσυμπαντικά σενάρια.
2. Από την μεταμοντέρνα κοσμολογία στις απαρχές του σπορ: ο Thomas Levenson, καθηγητής στο ΜΙΤ στην έδρα του Science Writting (για όσους ενδιαφέρονται να ακολουθήσουν δημοσιογραφική καριέρα με επίκεντρο την επιστήμη το πρόγραμμα του ΜΙΤ είναι μάλλον το καλύτερο στον κόσμο), έχει ένα πολύ γοητευτικό κείμενο για τον Νεύτωνα και την κοσμολογία του στα Principia, δημοσιευμένο ταυτόχρονα στο μπλογκ του, Inverse Square Blog και σαν guest στο Cosmic Variance. Μεταφράζω αδέξια:
   

   Δεν ήταν καθόλου προφανές οτι το σύνολο του σύμπαντος θα μπορούσε να είναι αντικείμενο της επιστημονικής έρευνας το 1684, τη χρονιά της ευτυχής επίσκεψης του Edmond Halley στο κολλέγιο Τρίνιτυ, στο Cambridge, όταν έθεσε την σχεδόν αθώα ερώτηση γύρω από τη μορφή του δυναμικού νόμου που θα προκαλούσε ελλειπτικές πλανητικές τροχιές με τον ήλιο στην μια εστία της έλλειψης.

   Ένας νόμος αντίστροφου τετραγώνου, είπε ο Νεύτωνας στον Halley.

   Πώς το ήξερε;

   Μα – το είχε υπολογίσει.

3. Τέλος, το πείραμα LIGO, ένας επίδοξος ανιχνευτής βαρυτικών κυμάτων, δημοσίευσε πρόσφατα τα αρνητικά του αποτελέσματα (δεν μέτρησαν τα βαρυτικά κύματα που ήλπιζαν) σε μια περίπτωση με ξεχωριστή σημασία. Πρόκειται για το πάλσαρ στο κέντρο του Crab Nebula, ένα αστρικό αντικείμενο (αστέρας νετρονίων) που περιστρέφεται με τον ιλλιγιώδη ρυθμό των 30 το δευτερόλεπτο! Η περιστροφή του επιβραδύνεται όμως και μια από τις πιθανές εξηγήσεις για την δραματική απώλεια ενέργειας του άστρου ήταν και η εκπομπή βαρυτικών κυμάτων. Το LIGO έθεσε άνω όριο το 4% για τέτοιας μορφής απώλειες, όριο που μεταφράζεται στην εξής εντυπωσιακή δήλωση (βαρυτικά κύματα παράγονται όταν ένα περιστρεφόμενο σώμα δεν είναι εντελώς συμμετρικό): Το συγκεκριμένο πάλσαρ, που έχει ακτίνα περίπου δέκα χιλιόμετρα είναι εντελώς σφαιρικό – με απόκλιση λιγότερη από ένα μέτρο στα δέκα χιλιόμερτρα!