Ένα ακόμη τρόπαιο προστέθηκε στη συλλογή μου: από σήμερα δικαιούμαι να χτενίζω (και νόμιμα πια) τους δρόμους των νήσων Σάντουιτς (όπως και κάθε άλλο καρόδρομο των ΗΠΑ) και να συναγελάζομαι ισότιμα με τους άλλους χαζοβιόληδες, ακαμάτηδες και πληκτόπληκτους οδηγούς στα εντόνως κοινωνικά επί της ασφάλτου δρώμενα. Ενημερώνω τους τουρίστες οτι συνηθίζω να κινούμαι στην περιοχή του Γουακίκι μόνο τις πρώτες απογευματινές ώρες και ως τη δύση του ηλίου.
Το καλύτερο απ’όλα, δε, είναι οτι, μετά από 32 χρόνια μπαίνει επιτέλους, ΤΕΛΟΣ, στο επιχείρημα “τί μιλάς εσύ, ρε, αφού δεν έχεις δίπλωμα”, μόνιμη επωδός κάθε σχολίου/εποικοδομητικής κριτικής στην οδήγηση των άλλων. Χε χε χε χε χε.
Να προσθέσω παρενθετικά, οτι είχα την ευκαιρία να έρθω σε επαφή με την αρχή έκδοσης της άδειας οδήγησης – δημόσια υπηρεσία με τα όλα της, με κισέδες και κακομούτσουνες τελειωμένες πενηντάρες ΔΥ. (more…)