Άραγε αν πάω σε ένα internet cafe, ανοίξω ένα mail account πρώτα και ένα λογαριασμό στο blogger έπειτα, και ποστάρω δυσφημιστικά από διαφορετικό καφέ κάθε φορά (UPDATE: μεταμφιεσμένος, με μουστάκι και μούσια), πώς στον πούτσο θα με ανακαλύψουν;;;

Άλλη ερώτηση:

Έστω οτι αποφασίζουμε με το φίλο μου τον μπλόγκερ young girl να σπάσουμε πλάκα με την ελληνική δικαιοσύνη ως εξής: εγώ θα τον αποκαλέσω δημόσια μαλάκα, αυτός θα μου κάνει μύνηση μήνυση για δυσφήμιση, θα πάμε στα δικαστήρια με κολλητούς δικηγόρους (που θα “δουλέψουν” αμισθοί) όπου και θα προσπαθήσω να αποδείξω οτι όντως είναι μαλάκας (αυτό είναι το διασκεδαστικότερο σημείο), και αν επιδικαστεί αποζημίωση θα την πληρώσω και θα μου επιστρέψει τα χρήματα την ίδια μέρα. Θα μοιραστούμε και τα έξοδα. Πόσο λέτε να κοστίζει η όλη φάση;

Πάντως μερικοί αρθρογράφοι (σαν τον Πάσχο, δείτε εδώ το τελευταίο του αριστούργημα) πρέπει να υπάρχουν μόνο και μόνο για να αποδεικνύουν οτι οι ad hominem επιθέσεις ορισμένες φορές σε γλιτώνουν από χαμένο χρόνο και οδηγούν, όταν ερμηνεύονται σωστά, σε πολύτιμα συμπεράσματα.

Εξηγούμαι: αντί να κάτσω να γράψω ένα ποστ με τα τετριμένα πλέον επιχειρήματα για τις κλιματικές αλλαγές ή τουλάχιστον μια μικρή παράγραφο που να εξηγεί τη βασική διαφορά μεταξύ πλανήτη και κατσαρόλας (όπως καλά κάνει ο J95 και τη γράφει, βεβαίως), γράφω απλώς “ο Πάσχος είναι ασυνάρτητος”. Φυσικά δεν έχω τίποτα προσωπικά με τον άνθρωπο – εδώ γίνεται κρίσιμη η σωστή ερμηνεία, οτι δηλαδή ο Πάσχος γράφει συνεχώς ασυναρτησίες. Αντιλαμβάνομαι, ας σημειωθεί, οτι αυτό εισάγει ένα σχετικό σφάλμα στην περιγραφή (η εμπειρία δείχνει οτι μπορεί δύο στις χίλιες ο Πάσχος να γράψει κάτι που δεν είναι παπαριά), αλλά από την άλλη πρέπει να παραδεχτούμε οτι δήλωση με 99.8 confidence level δύσκολα κατασκευάζει κανείς με άλλο τρόπο…

Υπάρχει κανείς πεφωτισμένος γραμματικός να μου εξηγήσει πώς είναι δυνατόν να πάρει κανείς στα σοβαρά το οντολογικό επιχείρημα υπέρ της ύπαρξής Του, το καταγώμενο από τον θείο Ανσέλμο (1033 – 1109);

Το φτωχό μου μυαλό καταλαβαίνει το επιχείρημα ως εξής:

• Μπορούμε να φανταστούμε τον θεό σαν το τελειότερο ον που μπορούμε να φανταστούμε
• Αν κάτι υπάρχει στη φαντασία μας, και, υπάρχει και στην πραγματικότητα, τότε είναι ανώτερο από ότι αν υπήρχε μόνο στη φαντασία μας
• Άρα ο θεός υπάρχει, γιατί αν δεν υπάρχει τότε υπάρχει μόνο στη φαντασία μας, και, συνεπώς, δεν είναι το τελειότερο όν που μπορούμε να φανταστούμε

Μιλάμε για πίπες ολκής! Όχι πείτε μου, δεν μιλάμε για πίπες ολκής;

Σαν μπόνους που διαβάσατε μέχρι εδώ Αυγουστιάτικα, πάρτε και μια μετάφραση του ελιγμού του Ανσέλμου από το πρωτότυπο:

But certainly this same fool, when he hears this very thing that I am saying — something than which nothing greater can be imagined — understands what he hears; and what he understands is in his understanding, even if he does not understand that it is. For it is one thing for a thing to be in the understanding and another to understand that a thing is. [...] For when a painter imagines beforehand what he is going to make, he has in his understanding what he has not yet made but he does not yet understand that it is. But when he has already painted it, he both has in his understanding what he has already painted and understands that it is.

Η συζήτηση για το βιβλίο του Dawkins έρπει σαν την ευλογιά στα ερηπωμένα ιστολόγια του Αυγούστου. Θα σωθούμε άραγες;

Τοίχο-τοίχο, από τον καταπληκτικό Ted Rall.

Shiiiit. Weinberg got it right.

Η αντίδραση του J. Polchinski (υπερ-χορδό-γκουρού) στο άκουσμα της ανακοίνωσης οτι η κοσμολογική σταθερά έχει θετικό πρόσημο.

[Από τα σχόλια στην απάντηση στην απάντηση του Smolin στην κριτική του Polchinski για το βιβλίο του Smolin. Μαζί με άλλα πολλά και ενδιαφέροντα, στο διασκεδαστικό guest post του Polchinski στο Cosmic Variance.]

Η μέθοδος της “τυφλής” ανάλυσης (ανάλυση των πειραματικών δεδομένων με στατιστική μέθοδο αλλά χωρίς να έχει κανείς πρόσβαση στις μετρήσεις μέχρι να εξαχθεί το τελικό αποτέλεσμα) φαίνεται πως έχει αρκούντως εντυπωσιακό προηγούμενο μακιαβελλικής απόχρωσης, στην Ιατρική:

Let us take out of the hospitals,… 200, or 500 poor People, that have Fevers,Pleurisies, etc. Let us divide them into half, let us cast lots, that one half of them may fall to my share, and the other to yours; I will cure them without blood-letting and sensible evacuation… We shall see how many funerals both of us shall have. But let the reward of the contention or wager, be 300 florens, deposited on both sides…

John Baptista van Helmont, 1662

Στο μεταξύ οι επιστημονικές πρακτικές έχουν αλλάξει. Στις περισσότερες περιπτώσεις. Ή μήπως όχι ακριβώς;

Nigeria 2001:

In the middle of the chaos, a chartered DC-9 flew in from the US. On board were doctors employed by the giant pharmaceutical company Pfizer, bringing better drugs and medical equipment than Kano [Nigeria] had ever seen. Like MSF, they had come to treat sick children, but they had come to treat them on their own terms – as part of a medical experiment.

For Pfizer had a new antibiotic that it hoped would become a multibillion-dollar blockbuster, the perennial dream of drug companies. It was called trovafloxacin and is now sold in the US under the brand name Trovan.[...]

Pfizer says it saved 189 lives. Five died on Trovan and six on ceftriaxone, which had to be given by painful injection because there were not enough personnel to administer the intravenous drips used in the west. That was a death rate of 6% – as good as the best in the west and dramatically better than the overall death toll which, in some areas, reached 20%.

So Pfizer saved 189 lives, but 15,000 Africans died in the epidemic and many others went blind or deaf. It is in that juxtaposition that questions of amorality in this drug trial arise. Here was a humanitarian disaster. Why were skilled and well-equipped doctors from the richest country in the world gathering data on 200 children when they could have been saving the lives of hundreds more?

Sarah Boseley
Saturday January 20, 2001, The Guardian

Φυσικά η Εταιρεία κοιτάζει το συμφέρον της. Και έσωσε και 189 παιδιά τζάμπα. Το αόρατο χέρι της Αγοράς ελεημονεί και τους φτωχούς πότε πότε.

Την στιγμή που οι αποβλακωμένες κυβερνήσεις ασχολούνται με προϋπολογισμούς και απολογισμούς και με την ευημερία των αριθμών, κάποιοι ανεγκέφαλοι εκφραστές του μυστηρίου της ανομίας, νεο-διαφωτιστές του Ευρωπαϊκού Κέντρου Πυρηνικής Έρευνας (CERN) με τη χρηματοδότηση των 19 ευρωπαϊκών χωρών, μεταξύ αυτών και η Ελλάδα, ετοιμάζουν να βυθίσουν την ανθρωπότητα σε βαθύ σκότος. Ετοιμάζονται να αμφισβητήσουν το Θεό συνεπικουρούμενοι και υποβοηθούμενοι από τον Σατανά και τα επί γης όργανά του. Επιδιώκουν να ληστέψουν το φως και να κατασπαράξουν την ποίμνη του Παντοκράτορα και Δημιουργού Θεού εισερχόμενοι στην άβυσσο ως φοβεροί λύκοι όχι από την πύλη αλλά από το παράθυρο… Ετοιμάζονται να προβούν τους επόμενους μήνες –λέγεται πως θα γίνει μέσα στο καλοκαίρι- στο μεγαλύτερο πείραμα στην ιστορία της ανθρωπότητας για να ανακαλύψουν –άκουσον-άκουσον- το «σωματίδιο»του Θεού!!! Οι άλογοι και υπερόπτες σιωνιστές επιστήμονες ακολουθώντας τυφλά τα χνάρια των αποβλακωμένων δύσμοιρων συναδέλφων τους που έκτισαν πριν από χιλιάδες χρόνια τη Βαβέλ έχουν κατασκευάσει σε βάθος 175 μέτρων κάτω από τις ελβετικές Άλπεις έναν τεράστιο δοκιμαστικό σωλήνα μήκους 26,7 χιλιομέτρων (Mεγάλος Επιταχυντής Συγκρουόμενων Δεσμών Αδρονίων, LHC) μέσα στον οποίο θα επιχειρήσουν να δημιουργήσουν μια κοσμική σύγκρουση ελευθερώνοντας ασύλληπτα ποσά ενέργειας. Στην ουσία οι εγκεφαλικά χτυπημένοι και αλλοπρόσαλλοι αυτοί ερευνητές, ως νέοι σκοταδιστές της ανθρωπότητας και ζηλωτές της δόξας του ματαιόδοξου Γάλλου Ναπολέοντα Βοναπάρτη θα προσπαθήσουν με εφαλτήριο τη Γαλλία να αναπαραστήσουν συμπαντικές εκρήξεις ( Big- Bang) μέσα από συγκρούσεις σωματιδίων με ταχύτητα του φωτός στον ανωτέρω σωλήνα.

Του Διονύση Μακρή

από το orthodoxia.gr

Είναι κι αυτό μια κάποια διαφήμηση!

Άραγε, γνωρίζει κανείς αν αυτούς τους τριπαρισμένους καραγκιόζηδες τους πληρώνουν εμμέσως από την τσέπη τους οι έλληνες φορολογούμενοι;

Επειδή η συζήτηση στο Βαρόμετρο με έχει θορυβήσει τα μάλα, μπαίνω στον πειρασμό να εξηγήσω ποιό είναι το απόλυτο ιδανικό της γυναικείας μορφής, της γυναικείας εικόνας, της γυναικείας παρουσίας, κ.ο.κ. – μήπως και αποφύγουμε την μίμηση των λάθος προτύπων από την επελαύνουσα νέα γενιά.

Τα πράγματα είναι απλά, λοιπόν, κυρίες και κύριοι. Το ιδανικό είναι αυτό (εναλλακτικές εκδοχές – ειδικά αυτή με το τσιγάρο ασκεί μια μεταφυσική έλξη σε κάθε, πρώην έστω, καπνιστή) και όσο πιο πολύ το πλησιάζουν οι γυναίκες γύρω μας τόσο το καλύτερο (για όλους). Ασυμπτωτικά ή δυνατόν [geeky σχόλιο].

Το έναυσμα το έδωσε ο old boy. Είθε το ξέσπασμά του να γίνει κύμα που θα σαρώσει το δίκτυο…

Ερώτηση, όμως: ο Μάκης διαμορφώνει το κοινό του ή το κοινό περιμένει τον μεσσία Μάκη να εκφράσει την αμφίβολη και μπερδεμένη ηθική του; Η άποψή μου είναι πως ο Μάκης αρθρώνει τις πιο κατάπτυστες, αλλά υπαρκτές, μύχιες σκέψεις μιας ολόκληρης γενιάς που νιώθει οτι χάνει τον έλεγχο των πραγμάτων και γι αυτό επιστρέφει στον συντηρητισμό. Όμως είναι ο Μάκης που οργανώνει τη χυδαιότητα εντός τους.

Πάντως, αν το καλοσκεφτείτε, ευτυχώς που ο τύπος ενδιφέρεται μόνο να πουλάει. Φανταστείτε να είχε και ιδεολογική ατζέντα.

Σημείωση: προφανώς δεν είδα την εκπομπή που σκανδάλισε τον old, αλλά μπορώ εύκολα να τη φανταστώ.

Σε πρόσφατη συνέντευξη στο Newsweek ο Peter o’Toole είπε

All my good friends are gone. Oh yes, I’ve got one left. I buried four last year. And what this, of course, is a bloody inconvenience: I like writing, and say I finish a chapter and I think, `That’s not bad, I’ll go and ring Ron’. And then I ‘ll remember that Ron is dead. I wish they had more consideration than to die on me.

Ως συνήθως, αδύνατο να σχολιάσεις τον Ώρενς.