Παρακολούθησα τη συνέντευξη Τσίπρα με μερικές ώρες καθυστέρηση (διότι κάνουμε και διακοπές πότε πότε) και ειδού οι εντυπώσεις μου(οι ερωτήσεις για reference εδώ).
Κατ’αρχάς όντως ο Τσίπρας φαίνεται συμπαθής τύπος και με προφανείς επικοινωνιακές αρετές. Φαίνεται επίσης να εκφράζει με επιτυχία μια σειρά από αυτονόητα όπως τα περί εκκλησίας, τα περί Μακεδονικού, τα περί εργατών στα μέσα παραγωγής τα περί Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα περί κουκουλοφόρων κλπ. κλπ. . Αυτονόητα θα μου πείτε μόνο για ορισμένους από μας. Για αυτό ακριβώς θεωρώ πολύ σημαντικό που αυτά τα αυτονόητα εκφράζονται από τον κατά πάσα πιθανότητα μελλοντικό πρόεδρο του ΣΥΝ με σχετική σαφήνεια και χωρίς δογματικό ύφος – με τον τρόπο δηλαδή που θα εξηγούσε κανείς κάτι φυσιολογικό και τετριμμένο. Και είναι σημαντικό που αυτό φαίνεται να το επιτυγχάνει με πιο άμεσο τρόπο από αυτόν του Αλαβάνου.
Από την άλλη πλεύρα, και προσπερνώντας (με θετικό πάντως πρόσημο) τις ερωτήσεις ιδεολογικού προσανατολισμού, αξιών και οραμάτων για το απώτατο μέλλον, ερωτήσεις στις οποίες ο Τσίπρας επιδόθηκε σε μετρημένη επίδειξη τυπικής αριστερής ρητορικής, οι απαντήσεις του στις ουσιαστικές ερωτήσεις με άφησαν προβληματισμένο.
Η απάντηση στο ερώτημα για τα εργασιακά και την μικρή δυείσδυση του ΣΥΝ στα συνδικάτα δείχνει οτι συνηδητοποιεί το πρόβλημα εκπροσώπησης των εργαζομένων (το οποίο btw προσπαθεί προς τιμήν του να καλύψει το ΚΚΕ με όποιο τρόπο μπορεί – και αυτό πρέπει να του αναγνωρίζεται) και έχει τη βούληση να βελτιώσει την οργάνωση και τη λειτουργία του ΣΥΝ σ’αυτό τον τομέα. Το ανθρώπινο δυναμικό για να το κάνει αυτό το έχει; Καμιά άποψη για το πώς πρέπει να γίνεί αυτό έχει; Άγνωστο.
Η απάντηση στην ερώτηση του Τάλου για την οργάνωση του ΣΥΝ και τα “νέα” μέσα έδειξε οτι έχει τη διάθεση να δεί το ζήτημα της πιο οριζόντιας οργάνωσης, παρά την τεχνολογική νύχτα που διακρίνει γενικώς την Κουμουνδούρου, χωρίς όμως να έχει να καταθέσει κάτι συγκεκριμένο. Φυσικά για να γίνει το κόμμα πιο grassroot χρειάζεται δουλειά και ανθρώπους.
Η απάντηση για την ανώτατη παιδεία (στην πιο σωστά στημένη ερώτηση της βραδιάς, από το Θέμη Λαζαρίδη) μου φάνηκε πολύ προβληματική, όχι τόσο γιατί απορρίπτω την ουμανιστική θέση του ΣΥΝ οτι η πρόσβαση στην ανώτατη παιδεία πρέπει να είναι ελεύθερη, αλλά γιατί ενώ αυτή η πρόταση έρχεται σε ευθεία σύγκρουση με τα δεδομένα της πραγματικότητας (και ορισμένοι ενδεικτικοί αριθμοί περιλαμβάνονται στην ερώτηση) ο Τσίπρας επιμένει να τη στηρίζει χωρίς να μας λέει πού θα βρεί η Ιατρική π.χ. τα λεφτά να υποστηρίξει χίλιους πρωτοετείς, καταλήγοντας στο τέλος στην μερική αναίρεση της πρότασης (είπε κάτι για μεταβατικό στάδιο με κλειστούς αριθμούς – αλλά ολόκληρη η ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας είναι ένα μεταβατικό στάδιο με κλειστούς αριθμούς πρόσβασης σε διάφορα αγαθά). Δεν προσπαθώ να πώ οτι η πρόταση του ΣΥΝ είναι για τα σκουπίδια. Προσπαθώ να πώ όμως οτι αν πρόκειται να προτείνεις κάτι που εκ πρώτης όψεως φαίνεται προφανώς ανέφικτο, πρέπει να προσφέρεις μια πολύ πιο λεπτομερή εικόνα της πρότασής σου που να πείθει οτι είναι τουλάχιστον εφικτή. Αλλιώς κατηγορείσαι για λαϊκισμό. Κατηγορία που μου φαίνεται άδικη: ο ΣΥΝ δεν λαϊκίζει υπερβολικά ακόμα και με τα σταθμά ενός προοδευτικού αριστερού κόμματος. Υπάρχει όμως ένα έλλειμα επεξεργασίας, έλλειμα που ήταν φανερό και στην προεκλογική συνέντευξη του Αλαβάνου στο Ιστολόγιο.
Με άλλα λόγια ο ΣΥΝ δεν έχει (α) νεολαία στα πανεπιστήμια, (β) παρουσία στα συνδικάτα, (γ) κόσμο να δουλέψει και να “συνθέσει” απόψεις. Έχει δηλαδή απελπιστική ανάγκη από χέρια. Και απευθύνεται σε ανθρώπους που δεν στρατολογούνται εύκολα. Μπορεί ο Τσίπρας να μετατρέψει την πολιτική Λέσχη του ΣΥΝ σε κόμμα; Μπορεί να μετατραπεί ο ΣΥΝ από κόμμα (δίκαιης) διαμαρτυρίας σε οργανισμό που δημιουργεί, προτείνει και προωθεί φρέσκες αλλά καλά επεξεργασμένες ιδέες στο πολιτικό σκηνικό; Μπορεί να εκφράσει όλους αυτούς που περιμένουν να εκφραστούν;
Αυτά είναι κατά τη γνώμη μου τα σημαντικά προβλήματα που καλείται να αντιμετωπίσει, και για αυτά δεν άκουσα πολλά στη συνέντευξη. Τα υπόλοιπα που διαβάζω στο δίκτυο, μια ατελείωτη, δηλαδή, μετα-συζήτηση για τα ΜΜΕ, για το αν είναι λαιφστάιλ φαινόμενο, για το αν προσπαθεί να καπελώσει το “κίνημα των μπλόγκερς” ή την “κοινότητα του πολιτικού ιστολογείν” (σαν οι λέξεις κίνημα και κοινότητα να σήμαιναν κάτι παραπάνω από το “σύνολο”) ή αν προσπαθεί να το προσεγγίσει ή αν κάνει άνοιγμα στους νέους, όλα αυτά μου φαίνονται επουσιώδη και εν πολλοίς αδιάφορα. Ας του χαρίσουμε το τεκμήριο της ειλικρίνειας και ας πάμε παρακάτω. Έτσι κι αλλιώς, αν η πολιτική παραγωγή του ΣΥΝ περιοριστεί και στο μέλλον στα “αυτονόητα”, με επικοινωνιακό χάρισμα ή χωρίς, αυτό το κόμμα ποτέ δεν πρόκειται να ορθοποδήσει, παρά μόνο ίσως περιστασιακά.
Υ.Γ.: να δώσω τα συγχαρητήριά μου στους συντελεστές της διαδικτυακής συνέντευξης, τον Ματθαίο Τσιμιτάκη και όλους όσους βοήθησαν στην οργάνωση και την παραγωγή της πρωτοποριακής αυτής προσπάθειας.
Πολύ ουσιαστική κριτική και με πολύ πειστικά επιχειρήματα
Δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω με 2 βασικές επισημάνσεις σου. Η δύναμη του ΣΥΡΙΖΑ στα συνδικάτα, δυστυχώς δεν υφίσταται εκεί που πραγματικά υπάρχει ανάγκη, δηλαδή στον αμιγώς ιδιωτικό τομέα, εκεί δηλαδή όπου εμφανίζεται έντονο το φαινόμενο της επισφάλειας, αλλά και της έλλειψης δημοκρατίας στους χώρους εργασίας. Και θα είναι τολμηρό εγχείρημα πράγματι, αλλά απαιτεί χρόνο, πολλή δουλειά και πειθώ. Και όπως πολύ σωστά λες, χέρια. Πολύ θετική η προσέγγισή σου.
Αν φορούσα καπέλο, θα σου το έβγαζα…
Εδώ αξίζει ένα πολύ θετικό σχόλιο. Πολύ καλή κριτική. Εγώ θέλω μόνο να επισημάνω οτι η επιλογή Τσίπρα (και δίπλα σε αυτή η επιλογή του να πεί ναι στην πρόσκληση μου για κάτι που ενέχει ρίσκο) κάτι απαντάει ίσως σε όλα αυτά. Ας το ελπίσουμε και ας είδωμεν. Το πιο θετικό απο όλα όμως (και αυτό επίσης προκύπτει απο την ανάλυση σου) είναι οτι τα κόμματα (και κυρίως ο ΣΥΝ σε αυτή τη φάση κατά τη γνώμη μου) δεν ανήκουν στους διαχειριστές τους και τους γραφειοκράτες τους, μόνο, αλλά σε εμάς, όλους. Και εκεί όσο και αν αυτοί έχουν την κύρια ευθύνη, έρχονται στιγμές που και το δικό μας μερίδιο αποκτά βαρύνουσα σημασία και αξία. Και ίσως με τον Τσίπρα να έρχεται ξανά μια τέτοια στιγμή. Σε ευχαριστώ για το κείμενο αυτό
@Ματθαίος:
> *ελπίζουμε* πως κάτι απαντάει σε όλα αυτά.
> τα κόμματα *θα θέλαμε* να ανήκουν και σε μας όλους, αλλά αυτό είναι ακόμα ζητούμενο.
Ξανά συγχαρητήρια για την πρωτοβουλία και μακάρι να το ξαναεπιχειρήσετε και με άλλους (όπως ο Κουβέλης, για να δούμε και αν υπάρχει άλλη άποψη στο εσωτερικό του ΣΥΝ).
Σχετικά νηφάλια προσσέγγιση.
Για την ιστορία – πολεμίκη δεν θα κάνω εδω – θα ήθελα να θυμίσω μερικά πράγματα που ίσως διαφεύγουν της προσοχής των περισσοτέρων:
1. Ο ΣΥΝ έχει συνδικαλιστική έκφραση στη ΓΣΕΕ. Αυτή έχει συνταχθεί πλήρως με την ΠΑΣΚΕ και διαφοροποιήται λεκτικά μόνο. Η δυναμική της είναι σαφώς μικρότερη του ΠΑΜΕ ( τέταρτη δύναμη) αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δεν υπάρχει.
2. Στην ΑΔΕΔΥ, στο δημόσιο τομέα δηλαδή, τα πράγματα είναι διαφορετικά από πλευρά ς κατάταξης δυνάμεων, το αποτέλεσμα το ίδιο. ΠΑΣΚΕ-Αυτόνομη Παρέμβαση είναι χέρι-χέρι 15 χρόνια τώρα.
Η τακτική αυτή δεν είναι προσωπική επιλογή των συνδικαλιστικών στελεχών του ΣΥΝ, αλλά πολιτική επιλογή του. Αυτό λέει πολλά.
Ακούσατε ( ή διαβάσατε) κάτι διαφορετικό στη συνέντευξη του Τσίπρα; του Κουβέλη; Δεν νομίζω.
Ασ μην συνεχίσω εδω. Πολύς λόγος έγινε για την τόλμη για διαδυκτιακή συνέντευξη και άλλα τινά. ΟΚ. Επί της ουσίας σχόλια είδα μόνο του lazopolis- όλα τα άλλα ήταν στην γραμμή “Τι μοντέρνο!!!” .
Η προσπάθεια καλοπισμού του προσώπου της υπάρχουσας πολιτικής ώστε να μην αποστρέφει τους νέους, τους πολίτες αλλά να τους κάνει συνένοχους στο έγκλημα, δεν είναι πρόοδος και δεν είναι καινούργια.
Δ.
Παρ’ότι η τελευταία πρόταση (όπως ξέρεις
) έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την εκτίμησή μου για το ΣΥΝ και τα πολιτικά πράγματα γενικώς, ευχαριστώ τα μάλα για την αποφυγή της “πολεμικής” στην παρούσα φάση.
Τα συνδικαλιστικά δεν τα ξέρω καλά (αν και θα έπρεπε). Φαντάζομαι πάντως οτι οι του ΣΥΝ θα διαφωνούσαν με τις εκτιμήσεις σου περί ίδιας γραμμής με την ΠΑΣΚΕ.
Ο ΣΥΝ πάντως, όπως προκύπτει κι από τη συνέντευξη, κατηγορεί το ΚΚΕ οτι διασπά τις πορείες και τις λοιπές εκδηλώσεις διαμαρτυρίας μέσω του ΠΑΜΕ, και θυμάμαι οτι στην πορεία για το ασφαλιστικό το μέτωπο του ΚΚΕ ήταν συνειδητά διαφορετικό από αυτό όλων των υπόλοιπων. Δηλαδή, θέλω να πώ οτι το ΚΚΕ αποδέχεται κι αυτό οτι δε θέλει να κατεβαίνει σε κοινές πορείες (είμαι βέβαιος οτι υπάρχουν εξηγήσεις για αυτό αλλά θέλω να σταθώ μόνο στα γεγονότα σ’αυτή τη φάση).
Πάντως θα μπορούσαμε να κάνουμε ένα ποστ με τις απαντήσεις του ΚΚΕ στις ίδιες ερωτήσεις για να δούμε πού συμφωνούν και πού διαφωνούν τα δυο κόμματα (αν νομίζεις οτι μπορείς να εκφράσεις τις απόψεις του ΚΚΕ σχετικά συμπαγώς, είμαι πρόθυμος να το φιλοξενήσω εδώ).
Τί λες;
Ρε ξετσιπ(ρ)ωτε,
Τις μισες μαλακειες να ελεγαν οι Κοκκοραιοι θα τους ειχες κραξει μεχρι τη Χαβαη, εδω του Τσιπρας του δινεις συγχωροχαρτι.
Με συγχυσες τοσο που θα παρω τον DKAce και θα βγουμε για ανταρτικο στην Καισαριανη, οπου και θα κοβουμε τα λαιμα καθε Συριζιωτη με κονσερβα Σοβιετικη των 50′ς.
Δοσιλογε, ε δοσιλογε. ΤΙ ΕΧΕΙ ΝΑ ΠΕΙ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΣΟΥ ΓΙ’ΑΥΤΟ Ε;
Ντοβας ρε καριολη κ’ παλι Ντοβας. Τον Ντοβα τον καλεσε μεχρι και ο Πτιφουρσλαγκ, ο Τσιπρας μπαινει στα ιντερνετς ακαλεστος.
Όχι μόνο μπαίνει ακάλεστος, αλλά μας προδίδει ανερυθρίαστα, ο αλήτης: θα μιλήσει και στο Χατζηνικολάου, λέει.
Φαντάσου να βγάλει ο Χατζηνικολάου τη συνέντευξη στο ιντερνέτ, στριμαρισμένη. Μπερδεγουέι.
“Τις μισες μαλακειες να ελεγαν οι Κοκκοραιοι θα τους ειχες κραξει μεχρι τη Χαβαη, εδω του Τσιπρας του δινεις συγχωροχαρτι.”
Υπάρχουν φύσει μαλακίες και θέσει μαλακίες, πάντως.
Επίσης, όπως γνωρίζεις έχω απεξαρτηθεί από το κράξιμο κοκκόρων. Γιατί μου τους θυμίζεις; Θέλεις να ξανακυλήσω; Προς το παρόν είμαι ο lazopolis και είμαι καλά!
α. Ποιοί είναι οι Κοκκοραίοι;
β.Στην Καισαριανή αντάρτικο-παλιά! Τώρα κανένα δημοψήφισμα για την ανακύκλωση με δημοκρατική παρέμβαση του ΣΥΝ δημάρχου: ” Θα κάνω πρώτα στους εργαζόμενους για το αν θέλουν να μαζεύουν τα σκουπίδια” και άλλα ευτράπελα.
γ. Επί της ουσίας: Στο λόγο υπάρχει αντίλογος, στον αντίλογο λόγος κλπ,κλπ,κλπ, η πραγματικότητα παραμένει η ίδια, οι περιγραφές της πολλές.
Ασ δούμε ένα παράδειγμα εργασίας: Καλεί σε 24ωρη απεργία η ΓΣΕΕ( που ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-ΣΥΝ υπέγρεψαν τα 0.72ευρώ αυξηση για δύο χρόνια, που καταπίνει την καταλήστευση των αποθεματικών των ταμείων τόσα χρόνια-κάνει λόγο για “κακοδιαχείρηση” κλπ)για το ασφαλιστικό που φέρνει η ΝΔ απαιτώντας να εφαρμοστεί ο κατάπτυστος νόμος Ρέππα!!!Εσύ Αχιλλέα που θα πας; Να ακούσεις τι καλά τα λένε οι πουλημένοι – ναι , πουλημένοι – ή θα τραβήξεις το δικό σου δρόμο; Ποιός “διασπά” τις πορείες; αυτός που δεν δέχεται καπελώματα ή αυτός που υποτάσσει το κίνημα στους στόχους της εκάστοτε κυβέρνησης και μετά εμφανίζεται τιμητής της ενότητας; Αυτός που τη μια διαπραγματεύεται τη μείωση των μισθών και στα κανάλια βγαίνει και διαφωνεί ή αυτός που οργανώνει τα συνδικάτα σε άλλη γραμμή; Αυτός που ενώ σε ένα κίνημα παιδείας με κινητοποιήσεις 2 ετών βγαίνει και το καπελώνει με δηλώσεις τύπου : “Εμείς εκφράσαμε το κίνημα στη Βουλή” και την ίδια στιγμή έχει εγκρίνει στο σύνολο ( πιθανά όχι στις λεπτομέριες) τις αποφάσεις της Μπολόνια και της Λισσαβώνας της ΕΕ για την πλήρη διάλυση της Δημόσιας και Δωρεάν Παιδείας;
Ποιός διασπά: Αυτός που υπερασπίζεται και αντεπιτίθεται χωρίς να μπαίνει στη στρούγκα ή αυτός που άλλα ψηφίζει – και κάνει τα πάντα να μην τα μάθεις – πίσω από τις πόρτες και άλλα σου λέει στο ίντερνετ και σε “θέλγει” γιατί είναι “μοντέρνος” και “επικοινωνιακός”. Στα χρόνια του δημοτικού, όπου το ΠΑΣΟΚ σκίαζε τα πάντα, υπήρχε ο όρος “καρπούζος”: ΠΑΣΟΚ σε όλα, αλλά στην καρδιά ΚΚΕ. Σήμερα καταλαβαίνω γιατί η Παπαρήγα εισηγήθηκε νέο όρο: “Κουραμπιές” όλο γλύκα από έξω, άσπρη σκονίτσα και μέσα το ζυμάρι, η ουσία – καμία σχέση με το έξωτερικό, μόνο που και τα δύο θα καταλήξουν στο στομάχι…
Δ.
ΥΓ: Η πρόσκληση δεκτη, αλλά μόλις θα αποκτήσω γραμμή στο σπίτι καθ’ ότι ακόμη σε μετακόμιση κλπ.Δηλαδή σε καμιά βδομάδα.
Δ.
α) δεν ξέρεις τους κοκκοραίους; http://www.e-rooster.gr/ και καλή διασκέδαση.
γ)αυτές οι κινέζικες παροιμίες πολύ μ’αρέσουν. Τα περί διάσπασης είπαμε να τα αποφύγουμε. Ακόμα κι αν είχες δίκιο οτι όλοι οι άλλοι είναι πουλημένοι, όταν κάνεις διαδήλωση για να πετύχεις κάτι την κάνεις με όλους, πουλημένους ή όχι. Αν κάνεις διαδήλωση για να δείξεις τί γαμάτο είναι το ΚΚΕ τότε την κάνεις μόνος σου για να μη μολυνθείς (που λέει κι ο Τσίπρας). Και τί εννοείς δεν δέχεται καπελώματα; Το ΚΚΕ δε δέχεται καπελώματα, είναι πασίγνωστο όμως οτι δέχεται να καπελώνει κάθε εκδήλωση διαμαρτυρίας τα τελευταία 100 χρόνια.
-> Έχω ακούσει σε τουλάχιστον τρείς διαφορετικές φάσεις τον Αλαβάνο να λέει οτι δεν θεωρεί οτι ο ΣΥΝ ηγήθηκε ή οδήγησε τις κινητοποιήσεις στην παιδεία. Είπε οτι τις εξέφρασε στη Βουλή, πράγμα που είναι αλήθεια. Οι συνθήκες της Μπολόνια και της Λισσαβώνας όλοι ξέρουμε οτι προβλέπουν ένα κάρο πράγματα (που δεν εφαρμόζονται) κάποια από τα οποία είναι προφανώς απαραίτητα. Μπορεί και να διαφωνούμε σ’αυτό όμως.
Για τους κουραμπιέδες, τους καρπούζους και τις λοιπές καφενειακές προσεγγίσεις βλέπε το ποστ του old boy εδώ.
(παίζουν φυσικά και ποστ με χειρότερα περί καφενειακών αντιμετωπίσεων αλλά βαριέμαι να λινκάρω).
πού μετακομίζεις μάστορα;
Δεν κοιμήθηκες ακόμη;
Τα περί πουλημένων τα είπα για συγκεκριμένες δομές και διαδικασίες που και ο τελευταίος κάτοικος αυτής τη χώρας ξέρει ότι ισχύουν. Από την άλλη έχεις δίκιο. Όταν θές να πετύχεις κάτι ΚΟΙΝΟ διαδηλώνεις ανεξαρτήτως πλαισίου. Αν στόχος σου είναι ο νόμος Ρέππα, bye, bye, θα πάω με τις χιλιάδες που θέλουν ασφαλιστικό αντάξιο των κόπων και των θυσιών τους, όχι σε συνάθροιση πορτοκαλιών με αχλάδια ( κατά το γνωστό ορισμό της πρόσθεσης στο δημοτικό).
” Ο ΣΥΝ εξεφρασε το κίνημα της Παιδείας μέσα στο κοινοβούλιο” είναι η φράση κλειδί. Αλήθεια;που είναι σε αυτή τη δήλωση η ενότητα; εγώ άγχος “πρωτοπορίας” βλέπω, ψεύτικης κίολας…
-Στο ΠΑΜΕ του 1998 ήταν μόνο το ΚΚΕ και μερικοί ακόμη του ΔΗΚΚΙ και συνδικαλιστές του ΠΑΣΟΚ που είχαν συχαθεί. Στη δύναμη του είχε μια ομοσπονδία ( κλωστουφαντουργών) ένα συνδικάτο ( Οικοδόμων) και καμιά 100 πρωτοβάθμια.
-Στο ΠΑΜΕ του 2008 έχει μερικές χιλιάδες πρωτοβάθμια σωματεία, τρείς ή τέσσερις ομοσπονδίες ( Ποτά. Κλωσ/ργούς, Ξενοδοχοϋπάλληλους δεν θυμάμαι τις άλλες ) το ΔΗΚΚΙ – που ήρθε στο ΠΑΜΕ όχι στη ΓΣΕΕ και μερικές εκατοντάδες συνδικαλιστές από ΠΑΣΟΚ και αλλού. Που είδες το “μοναχικό ” ΚΚΕ που καπελώνει;
Η ίδια ιστορία και με το ΕΑΜ και την ΕΔΑ και όλες τις συμμαχίες του ΚΚΕ. Αν είναι με το ΚΚΕ είναι καπελωμένο. Λένε ποιοί; αυτοί που κάνουν κριτική στο ΚΚΕ για τη γραμμή του στο εργατικό κίνημα και συστηματικά ή απέχουν ή το υπονομεύουν.”Πες, πες κάτι μένει” έλεγε ο Γκαίπελς…
-Μετακόμισα στη γνωστή περιοχή του Ζωγράφου σε διαμέρισμα αναλόγων δυνατοτήτων με αυτό της Antwerp, χωρίς κόκκινους τοίχους ( ακόμα…)!
Δ.
Αν και δεν είναι δυνατόν να πιάσω όλο το κατηγορητήριο εναντίον της Αυτόνομης Παρέμβασης, μερικά σημεία ενός τσεκαρίσματος όσων λέει ο Δημήτρης με την πραγματικότητα:
Είχα πέσει σε πρόσφατο κείμενο του Καλύβη (επικεφαλής της Αυτόνομης Παρέμβασης), σχετικά, ως επί το πλείστον, με το πόσο κακός είναι ο νόμος Ρέππα:
Επίσης λες:
Αλλά το ρεπορτάζ εκείνη την εποχή άλλα έγραφε:
Τέλος (γιατί δεν προλαβαίνω να τα πιάσω όλα) λες:
H Αυτόνομη Παρέμβαση όμως (της ΑΔΕΔΥ εδώ αλλά κοινή είναι η γραμμή και βαριέμαι να ψάχνω περισσότερο) λέει επί λέξει:
Το να παρακολουθείς τις θέσεις του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ από τον Ριζοσπάστη είναι σαν να παρακολουθείς τις εξελίξεις στον Παναθηναϊκό από τον “Πρωταθλητή”.
Επίσης για να καταλάβω, λες:
Να υποθέσω ότι στις αντιπολεμικές πορείες για το Ιράκ και τον Λίβανο π.χ., ο στόχος δεν ήταν κοινός μεταξύ των διαδηλωτών των δύο μπλοκ που δημιουργήθηκαν, κατά παγκόσμια πρωτοτυπία, με ευθύνη του ΚΚΕ;
@ talos:
νομίζω έχω την ευθύνη για τη μη γόνιμη αντιπαράθεση…
Θα το κλείσω (προς το παρον) λέγοντας ακριβώς αυτό: Η θεωρία του κουραμπιέ εμφανίζεται ανάγλυφα σε αυτά που αναφέρεις: Στη ΓΣΕΕ, και ενώ το ΠΑΜΕ καλούσε για ένα σχεδόν χρόνο σε κινητοποιησείς αντί για διαπραγματεύσεις, η ΑΠ χερι-χερι με τους ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ έδινε το άλλοθι σε ένα διάλογο φενάκι, σαμποτάροντας όποιες πρωτοβουλίες σε τριτοβάθμιο επίπεδο για αγώνα προς ανθρώπινες συλλογικές συμβάσεις. Ότι στο τέλος “σύρθηκε” εκτός διαλόγου για να καλύψει τον κώλο της, αυτό δεν δίνει άλλοθι…Άσε που το “μαξιμαλιστικό” ΠΑΜΕ ζητάει χρόνια τώρα 1400 ευρώ κατώτερο μισθο…
Για τα ταμεία, ακριβώς το ίδιο: Διαχείρηση των αποθεματικών προς το καλύτερο, μακρυά από τα χέρια των απατεώνων…Αλλά το ασφαλιστικό έσκασε μεσούσης προεκλογικής περιόδου…
Να πολεμάς τον ιμπεριαλισμό έιναι άλλο. Να ζητάς να σταματήσει ο “κακός” πόλεμος γιατι είναι κακός(!) είναι άλλο, ευγενές μεν, αλλά άλλο. Συνασπισμένο όταν σπάγαμε τα κεφάλια των άγγλων και των αμερικάνων στη Θεσσαλονίκη το 1999 εγώ δεν είδα- ή μάλλον είδα: Πίσω από την κεντρική εξέδρα στις 26 Μαρτίου 1999, να προσπαθούν να σηκώσουν πανώ ενάντια στο αφαγέα Μιλόσεβιτς…
Καλό είναι να διαβάζεις και “Ε” και “Ρ” και “Ποντίκι” και καμιά “Καθημερινή” και “Νεα” ( με αυτά μην το παρακάνεις βλάπτουν σοβαρά την ψυχική σου ηρεμία), εκτός της “Αυγης” (χε,χε,χε). Βγαίνουν πολύ καλύτερα συμπεράσματα – αν θές να τα βγάλεις…
Δ.
Στην τελευταία παρατήρηση συμφωνώ Δημήτρη, σχετικά με το εύρος των αναγνωσμάτων. Την αναφορά στον Ριζοσπάστη την έκανα γιατί είναι το έντυπο που συμμερίζεται την εκτίμησή σου για την Αυτόνομη Παρέμβαση.
Η ουσία της διαφωνίας σου αν καταλαβαίνω καλά, για να μιλήσουμε επί της ουσίας, είναι ότι διαφωνείς με το να συμμετέχεις σε μια καθολική ενιαία συνδικαλιστική ομοσπονδία (και να μειοψηφείς) και προτιμάς το να έχεις δική σου οργάνωση όπου περνάει το δικό σου εξ ορισμού και η οποία είναι ουσιαστικά αυτόνομη από την συνομοσπονδία. Στην πορεία έχεις την ευχέρεια να μην διαπραγματεύεσαι καθόλου και για τίποτα – θέση της οποίας το προφανές δεν κατανοώ, αλλά τέλος πάντων. Αλλά το ότι η συμμετοχή σε μια διαδικασία σε καθιστά υπεύθυνο για το αποτέλεσμά της – ανεξάρτητα από την δική σου θέση και στάση – μου φαίνεται αβάσιμο σαν επιχείρημα. Είναι σαν να λες ότι το ΚΚΕ, συμμετέχοντας στο κοινοβούλιο είναι υπεύθυνο για το οποιοδήποτε νομοσχέδιο υπερψηφιστεί – άσχετα από το αν το έχει υπερψηφίσει. Αυτό ακριβώς καταλαβαίνω ότι λες μιλώντας περί μισθολογικών, αφού θεωρείς ότι παρότι η Αυτόνομη Παρέμβαση καταψήφισε την πρόταση ΔΑΚΕ-ΠΑΣΚΕ, “υπέγραψε” την αύξηση που είχε ζητήσει η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ. Δεν μπορώ να καταλάβω εδώ τον συλλογισμό σου καθόλου. Όπως δεν μπορώ να καταλάβω πώς η θέση “Επιστροφή των κλεμμένων αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων από την άτοκη ή τη χαμηλή απόδοσή τους καθώς και από την καταλήστευση τους στο χρηματιστήριο” είναι κατάποση της καταλήστευσης των αποθεματικών ταμείων.
Σε σχέση με το αντιπολεμικό. Αφενός η θέση ότι μόνο οι συνεπείς αντι-ιμπεριαλιστές (κατά ΚΚΕ) δικαιούνται να θεωρούνται εναντίον του πολέμου είναι το απαύγασμα του σεχταρισμού… αφετέρου η δίκη προθέσεων σχετικά με “κακούς” και “καλούς” πολέμους απέχει από την πραγματικότητα. Αλλά είναι εξωφρενικό και συνιστά απομάκρυνση από την πολιτική παράδοση του ΚΚΕ από την εποχή του Ζαχαριάδη και μετά (και κάθε σοβαρού ΚΚ που γνωρίζω την ίδια περίοδο), να θεωρείς πως για να συν-διαδηλώσεις με κάποιον, θα πρέπει να υιοθετεί εξ ολοκλήρου την ανάλυσή σου – διότι αυτό μου λες. Πέραν του ότι θεωρώ τον εαυτό μου (που πάντα αλλά και στο πιο πρόσφατο μεγάλο παράδειγμα – στην πορεία για τον πόλεμο στον Λίβανο ήμουν στο “άλλο” μπλοκ), συνεπή αντι-ιμπεριαλιστή ακόμα και για τις προδιαγραφές του ΚΚΕ και θεωρώ ότι το αυτό ισχύει πολύ πανηγυρικότερα π.χ. για τον Μανώλη τον Γλέζο (για να αναφέρω έναν μόνο), λες ουσιαστικά ότι δεν θέλεις να έχεις καμία πολιτική σχέση και συγχρωτισμό με τον κόσμο που εξανέστη για την σφαγή στον Λίβανο χωρίς κανένα ιδεολογικό υπόβαθρο; Με ποιους ζυμώνεσαι, με τους ήδη ομοδόξους και μόνο; Το νόημα των διαδηλώσεων (υποθέτω) είναι η έκφραση και η δημοσιοποίηση της αντίθεσης σε κάτι το συγκεκριμένο. Δεν είναι η κομματική επίδειξη δύναμης. Όσο μαζικότερα γίνει αυτό, τόσο το καλύτερο ως προς τον στόχο αυτό.
Τέλος για το Κόσοβο, επειδή είναι σχετικά πρόσφατα και τα θυμόμαστε καλά σου υπενθυμίζω ότι στην αντιπολεμική πορεία της Αθήνας την ίδια μέρα συμμετείχαν όλες οι κομματικές νεολαίες, και ότι ο Κωνσταντόπουλος τότε είχε πάει στο Βελιγράδι για να δει τον Μιλόσεβιτς σε ένδειξη συμπαράστασης στον Σερβικό λαό (ανεξάρτητα από το εσφαλμένο της ιδέας ότι ο Μιλόσεβιτς ήταν κάποιος σοσιαλιστής και αγωνιστής – μυθολογία για την οποία είχα γράψει εδώ)… Η επιλεκτική επίκληση της πραγματικότητας είναι ένα ζήτημα γιατί αντί να απαντάς σε πραγματικές εκπεφρασμένες θέσεις – απαντάς σε έναν κατασκευασμένο αντίπαλο…
Τέλος πάντων, αντιλαμβάνομαι ότι η συζήτηση είναι μεγάλη και αυτός δεν είναι ο πλέον ενδεδειγμένος χώρος, οπότε σταματώ εδώ…
Μάλλον να πηγαίναμε σε άλλο ποστ…
Για την ιστορια όμως, το να διαδηλώνεις είναι εκδήλωση διαμαρτυρίας-δύναμης. Ανάλογα τη φάση του αγώνα. Το να διαδηλώνεις για να διαδηλώνεις, να διαδηλώνεις με τα αφεντικά ή να διαδηλώνεις με κενα συνθήματα, έχει σαφή διαφορά και σε κάθε περίπτωση προσφέρεις άλλοθι σε όλους αυτούς που θέλουν να ξεπλύθούν στην κολυμβήθρα του κινήματος για να συνεχίσουν το ίδιο αντι-κινηματικό( στην περίπτωση μας ) έργο. Είναι σαν να λές το ΠΑΣΟΚ έφερε το νόμο Ρέππα, σήμερα τον υπερασπίζετε, καταιβαίνει στο Πεδίο του Άρεως με τη ΓΣΕΕ και διεκδικεί εφαρμογή του και δίπλα θα κάθομαι εγώ, στο σωματείο μου που διεκδικει ασφάλιση στα 60 με πλήρη ασφαλιστικά δικαιώματα…ε, δε μου κολλάει ρε φίλε! Τα υπόλοιπα περί “μοναχικού” ΚΚΕ και επιδείξεων δύναμης τα λύνω συνοπτικά λίγο πιό πάνω.Άλλωστε τα ξεκαθάρισε και ο Τσίπρας χθές, πιστός στις αποφάσεις του ΣΥΝ για εναντίωση με κάθε τρόπο στο ΚΚΕ.
Αχιλλέα, ρίξε άλλο ποστ αλλιώς θα συνεχίσουμε εδώ μεσα (:D))
Δ.
Αλήθεια πόσοι είμαστε(-είστε-είναι) όλοι αυτοί? Ποιό είναι ακριβώς το target group κατά τη γνώμη σου?
Και πόσο μεγάλο είναι αυτό στις μέρες μας- όταν δηλαδή η έννοια της ένταξης σε πολιτικούς χώρους έχει απαξιωθεί και δεν νομίζω ότι αυτό οφείλεται μόνο στην απέχθεια προς τα υπάρχοντα πολιτικά κόμματα, αλλά και στο ότι πιθανώς έχουμε στερέψει από ιδέες ή και ιδεολογίες? Τι μας κάνει να πιστέυουμε ότι ο σημερινός 18αρης θα επιλέξει ΣΥΝ και θα μπει σε αυτό το χώρο όχι μόνο ως ψηφοφόρος?
Αντιλαμβάνομαι και συμφωνώ με την ιδέα μιας τρίτης ή τέταρτης εναλλακτικής φωνής, πολύ φοβάμαι όμως πως όταν και αν έρθει η ώρα για πραγματική άσκηση πολιτικής (μια κυβέρνηση συνασπισμού για παράδειγμα)τότε θα υπάρξουν σοβαρά ελλείματα. ‘Ενας λόγος που μπορώ να σκεφτώ γι΄αυτό είναι ότι τόσο οι νεότεροι όσο και οι παλαιότεοι έχουμε γαλουχηθεί με μια στρεβλή αντίληψη περί εξουσίας η οποία μας κάνει πχ να τηλεφωνούμε στους φίλους μας βάζελους όταν ως γάβροι τους χώσουμε τεσσάρα για να κάνουμε τους έξυπνους και το αντίστροφο. Πόσοι από μας λέμε μετά το ματς : “ωραίο παιχνίδι!”??
Πόσοι πραγματικά θέλουμε και θα παλέψουμε για καλύτερο και καθαρότερο ποδόσφαιρο-πολιτική?
Αυτό που τελικά λέω είναι ότι ο ΣΥΝ δεν έχει την πολυτέλεια να περιμένει τους νέους ψηφοφόρους του γιατί δεν είμαι σίγουρη ότι αυτή υπάρχουν δυνάμει.Αυτό που καλείται να κάνει είναι να αλλάξει συνειδήσεις. Θα μπορέσει να το κάνει σε καιρούς μάλιστα που δεν συντρέχουν προφανείς σε όλους λόγοι?
Επαναλαμβάνω γιατί τό έφαγε ο δαίμονας του τυπογραφείου.
Το προηγούμενο σχόλιο αναφέρεται στη φράση σου:
Μπορεί να εκφράσει όλους αυτούς που περιμένουν να εκφραστούν?
καθώς επίσης και ότι οι ψηφοφόροι δεν είναι αυτΗ, είναι αυτΟΙ
Σωστό μεν, οι καιροί είναι μυστήριοι δε. Υπάρχει πάντως για πρώτη φορά όσο θυμάμαι εγώ μια μερίδα απολιτίκ νέων που τα παίρνει όλο και περισσότερο με την αναποτελεσματικότητα του συστήματος/κράτους και στρέφεται σε εναλλακτικές διαμαρτυρίας. Αυτοί πρέπει να κινητοποιηθούν, προφανώς, και αυτό είναι ένα μόνο από τα στοιχήματα του ΣΥΝ (και του ΚΚΕ ίσως): πώς από διαμαρτυρόμενοι του καναπέ θα μετατραπούν σε πολιτικά ενεργούς ψηφοφόρους/συνεργάτες/συνδιαμορφωτές κτλ κτλ.
Βεβαίως, επίσης περιμένουν να εκφραστούν όσοι ήδη ανήκουν στην αγορά εργασίας και τον πίνουν ουσιαστικά από τα μέτρα των τελευταίων κυβερνήσεων.
Τώρα, όπως λέγαμε και τις προάλλες, κυβερνήσεις συνεργασίας προϋποθέτουν διάφορα ακραία σενάρια (διάσπαση ΠΑΣΟΚ π.χ. ή/και αναλογικότερο εκλογικό νόμο) οπότε μπορεί κανείς να τις θεωρήσει μακρινές. Αυτό δε σημαίνει οτι πρέπει να ψωλαρμενίζει προγραμματικώς ο ΣΥΝ, όμως.
Αλλά έχεις δίκιο για την αλλαγή συνειδήσεων.
γραψε τη γνωμη σου