Burberry

27th Aug 2007

Όντας όσο μακρύτερα γίνεται από τις φωτιές και τα παραναλώματα (όχι και τόσο μακριά – το πρωί άναψε φωτιά στην δίπλα κοιλάδα και έκαναν 25 λεπτά οι ακαμάτηδες ταβλαδόροι πυροσβέστες να φτάσουν και να τη σβήσουν) έχω να παρατηρήσω τα εξής (με υπερβολική ίσως ψυχραιμία για την περίσταση):

  • οι φωτιές και οι καταστροφές απελευθερώνουν τα μπινελίκια. Και τις παπαριές. Ασύλληπτες παπαριές διαβάζω καθημερινά από αγανακτισμένους ιστολόγους (δεν μπορώ καν να φανταστώ τί θα ακούνε τα δικά σας αυτιά από τις τηλεοράσεις). Παρόλα αυτά είμαι υπερ της συγκέντρωσης την Τετάρτη (;) και αν ήμουν Ελλάδα θα πήγαινα.
  • όσοι πιστεύουν στο σενάριο της ασύμμετρης απειλής είναι αθεράπευτα ηλίθιοι και θα έπρεπε να συνταξιοδοτηθούν πάραυτα και μετά να απελαθούν. Αντιλαμβάνομαι οτι αυτό είναι αδύνατο (αντιλαμβάνομαι και την τραγική συνεπαγόμενη διαπίστωση).
  • Θα μπορούσα να σκεφτώ ορισμένες (φτηνές και ανεπαρκείς βέβαια) δικαιολογίες για να ψηφίσει κανείς ΠΑΣΟΚ στις επερχόμενες εκλογές. Δεν μπορώ να φανταστώ καμμιά για να ψηφίσει κανείς την ΝΔ. Ας χάσει μια φορά η κυβέρνηση τις εκλογές για λόγους πραγματικά εθνικούς (που λέει κι ο old boy).
  • Θα ήταν υπερβολικό να ζητούσαμε από τα κόμματα της αντιπολίτευσης (όλα, του ΚΚΕ συμπεριλαμβανομένου) να μας δείξουν τα πολύ συγκεκριμένα μέτρα που θα πάρουν αν συμμετέχουν στην επόμενη κυβέρνηση (μαζί με τα συγκεκριμένα πρόσωπα που θα τα υλοποιήσουν) για να βελτιώσουν την αντίδραση του κρατικού μηχανισμού στις καταστροφές; Τα μέτρα πρόληψης; Είμαι πολύ φιλόδοξος, ε;
  • Αν και αμφιβάλλω, ίσως αυτή η συνολική καταστροφή να καλλιεργήσει ένα ίχνος πολιτικής συνείδησης σε ορισμένους, που να μην συναρτάται απαραίτητα με τα μαξιμαλιστικά σχέδια που ο καθένας μας έχει για το πώς θα προοδεύσει η ανθρωπότητα αρχής γενομένης από τη χώρα μας. Ίσως να αντιληφθούν μερικοί ακόμα οτι είτε είσαι σοσιαλιστής είτε αναρχοαυτόνομος είτε παλαιοορθόδοξος δεξιός είτε νεορθόδοξος αριστερός, είτε κουκουές είτε πρώην δίκκης που έγινες συν, ακόμα κι αν είσαι εξτρεμιστής νεοφιλελεύθερος (χε χε), μπορείς να συμφωνήσεις με τους άλλους τρελούς του χωριού σε ένα μινιμουμ αποτελεσματικότητας του κρατικού μηχανισμού. Σε ένα μίνιμουμ, είπα. Δεν είπα να μηχανοργανωθεί το σύμπαν, δεν είπα να πληρωθούν αύριο διπλάσιους μισθούς οι δάσκαλοι και να επιμορφωθούν για να δουλέψουν τα σχολεία σωστά. Δεν είπα να μαγέψει η πολεοδομία και να λυθεί το κυκλοφορικό στις μεγάλες πόλεις μέχρι τα Χριστούγεννα. Ας μην επανιδρυθεί και το κράτος, ας μην αλαφρώσει άμεσα το δημόσιο κι ας μην ξεχρεώσει αύριο η Ολυμπιακή. Ας μην αντιμετωπιστεί το ασφαλιστικό μέχρι του χρόνου το καλοκαίρι. Αλλά ένα μίνιμουμ αποτελεσματικότητας μπορούμε να συμφωνήσουμε όλοι οτι γίνεται να υπάρξει.

    Όχι, ε;