[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/BY7875_rv1s" width="425" height="350" wmode="transparent" /]
Μπορεί κανείς να συμφωνεί ή να διαφωνεί με την επικοινωνιακή τακτική της Greenpeace, όπως αυτή εκφράζεται από το παραπάνω σκληρό διαφημιστικό (το γεγονός οτι το διαφημιστικό προκαλεί άμεσες αντιδράσεις στο θεατή πιθανόν να σημαίνει οτι η καμπάνια πέτυχε το στόχο της – εξαρτάται ποιός ήταν ο στόχος της anyway – πάντως δείτε τη σχετική συζήτηση στο dontkissthefrog αλλά και στους e-roosters, που παίζουν με την ομάδα του Πάσχου). Aλλά νομίζω οτι κανείς δεν θα πρέπει να διαφωνεί με το γεγονός οτι η Greenpeace είναι, ηθικά μιλώντας, έτη φωτός μακριά από το άλλο άκρο, τους επιστήμονες, συμβούλους και διαφημιστές που *πληρώνονται* για να διαβάλλουν το οικολογικό κίνημα, να αμφισβητούν τα σχεδόν ομόφωνα συμπεράσματα της επιστημονικής κοινότητας και να δίνουν επιχειρήματα στην εκτελεστική και νομοθετική εξουσία να αναβάλλει τη λήψη μέτρων που έπρεπε να έχουν ληφθεί χτές. Το ίδο έργο από πλευράς επικοινωνιακής τακτικής, τό ‘χουν ξαναδεί εδώ στο Αμέρικα: από τις καπνοβιομηχανίες πριν κανα δυο δεκαετίες.
Λέει ο Πάσχος Μανδραβέλης στο άρθρο του με τίτλο* “Ο Σαβοναρόλα του καιρού μας” οτι
Τα πιο φρικτά εγκλήματα στην ιστορία της ανθρωπότητας έγιναν με την ίδια συνταγή: η πίστη στην απόλυτη αλήθεια (που κάποιοι συνωμότες προσπαθούν λυσσαλέα να αποκρύψουν) και η διαδικασία του επείγοντος. «Το τέλος του κόσμου» ήταν το καλύτερο επιχείρημα για κάθε φονταμενταλισμό. Και πάντα υπάρχουν φαινόμενα που θα «δικαιώσουν» τις προβλέψεις.
Αυτό να σημαίνει άραγε οτι πρέπει να αγνοούμε την επιστήμη όταν μας λέει οτι το πρόβλημα είναι υπαρκτό, να μην βλέπουμε οτι υπάρχουν “συνομώτες” που ανοιχτά και δημόσια χρηματοδοτούνται για να έχουν συγκεκριμένες απόψεις, να μην αντιλαμβανόμαστε οτι το πρόβλημα είναι επείγον, να αγνοούμε τα φαινόμενα που δικαιώνουν τις προβλέψεις;
Και να τα κάνουμε όλα αυτά γιατί; Επειδή η μεθοδολογία του Πάσχου είναι η ορθή; Επειδή ο Πάσχος, που πασχίζει να γράψει το άρθρο του, από τον καναπέ του, ξέρει. Ενώ όλοι οι υπόλοιποι που δουλεύουν πάνω στο πρόβλημα επί δεκαετίες είναι μαλάκες και φανατικοί.
Πίπες Πάσχου, λοιπόν.
(*) και παρακάμπτω το αδόκιμο της αναλογίας μεταξύ μεσσιανικού και αποκαλυπτικού, όπως και το τραβηγμένο της αναλογίας μεταξύ εσχατολογικού και Greenpeace, που σημειώνει ο akindynos στο σχετικό Buzz σχόλιο.
Παραθέτω παρακάτω ένα πιο κόσμιο διαφημιστικό για φάλαινες. Ο sir Hopkins τα λέει πειστικότερα (;).
[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/VwSZn_27NVw" width="425" height="350" wmode="transparent" /]
Χμ.. είναι δύσκολο να αποφύγω το σεντόνι. Το πρώτο που με ενοχλεί είναι αυτό που έγραψε και ο dontkissthefrog, ότι το θέμα είναι να το καταλαβαίνουμε όταν μας το λένε (έστω και απλοποιημένα) οι επιστήμονες, και όχι με ένα τέτοιο show.
Τώρα βέβαια για το πόσο συνειδητοποιημένοι είμαστε, η κουβέντα συνήθως καταλήγει στο η κότα έκανε το αυγό: δηλαδή φταίει η πλύση εγκεφάλου που μάς κάνει πρόβατα ή εμείς που την καλοδεχόμαστε; και τελικά *πρέπει* να δούμε ένα τέτοιο βιντεάκι για να συγκινηθούμε ενώ όταν διαβάζουμε το τι είπαν τόσοι επιστήμονες σε τόσες συναντήσεις δεν μάς αφορά.
Το άλλο που με ενοχλεί γενικώς και όχι μόνο εδώ, είναι ότι δεν φτάνει που είναι show και στημένο, επιπλέον σερβίρεται και ως αυθρόμητο. Είναι κάτι ανάμεσα στα ζουζούνια και την βουλή των εφήβων, με hiphop ένδυση.
Δηλαδή, αν πραγματικά μας συγκινεί το πόσο γλυκά και αυθόρμητα είναι τα παιδιά, και αν πράγματι αναγνωρίζουμε ότι τους χρωστάμε το μέλλον, το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε είναι να σεβαστούμε τον αυθορμητισμό τους. Και όχι να τα χρησιμοποιούμε σαν κούκλες που τις ντύνουμε και τις βάζουμε να παίξουν τον ρόλο στο δικό μας σενάριο.
Συμπέρασμα: Θέλω να δω το σποτάκι της green ή του gore, γυρισμένο σε ένα σχολικό διάλειμμα ή σε μια πλατεία. Χωρίς σενάριο και ατάκες.
(Διάλειμμα.)
*αυθόρμητο
“και τελικά *πρέπει* να δούμε ένα τέτοιο βιντεάκι για να συγκινηθούμε ενώ όταν διαβάζουμε το τι είπαν τόσοι επιστήμονες σε τόσες συναντήσεις δεν μάς αφορά.”
Νομίζω οτι το πρόβλημα είναι οτι ΔΕΝ διαβάζουμε τί είπαν τόσοι επιστήμονες σε τόσες συναντήσεις. Κι αυτό δεν είναι παράλογο – δεν γίνεται ένας φυσιολογικός εργαζόμενος να παρακαλουθεί τα εσωτερικά ενός άσχετου με το επάγγελμά του κλάδου. Το outreach και η προώθηση των συμπερασμάτων είναι απαραίτητα.
Συμφωνώ οτι η αισθητική του σποτ είναι λίγο χόλυγουντ, λίγο Ζαπατίστας, λίγο guerilla war κλπ. Από την άλλη, για το στημένο της υπόθεσης, νομίζω οτι είναι κάπως φυσιολογικό: αν προσπαθήσεις να γυρίσεις σποτ στην πλατεία χωρίς ατάκες δε θα βγάζει νόημα.
Εντέλει η προσφυγή του σποτ στα συναισθηματικά αντανακλαστικά του κοινού είναι προβληματική, από την άποψη της ηθικής. Αλλά περνάει το μήνυμα: from now on, you can’t say you didn’t know!
*δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα με τα σεντόνια – γι’αυτό άλλωστε και το λευκότερο λευκό background.
** τί είναι τα ζουζούνια;
Ζουζούνια: επειδή είναι κάτι πραγματικά απερίγραπτο, εδώ δείγμα
(άλλα μεγάλα hits: ο μπαρμπα Μαθιός, εις τον αφρό της θάλασσας, ακαντού κλπ).
Ναι, αυτό είναι αλήθεια, δεν μπορώ να απαιτώ από τον καθένα να έχει την δική μου διάθεση να διαβάζει τι είπε ο επιστήμονας.
Αλλά με εκνευρίζει γενικά αυτό: τα παιδιά ως μικροί επαναστάτες (όταν μάς βολεύει όμως, ενώ αν πουνε πχ δεν έρχομαι στο οικογενειακό γεύμα τα χριστούγεννα είναι απλώς προβληματικοί έφηβοι), τα παιδιά ως μικροί ποπ σταρ, ως μικροί “πολιτικοί”..
Αλλά πραγματικά, σε σχέση με το μήνυμα του βίντεο: δε νομίζω ότι τέτοια σποτάκια θα τον σοκάρουν, τρομάξουν, και αναγκάσουν να πεταχτεί από την καρέκλα και να πει ήρθε η ώρα να αντιδράσω. Το πιθανότερο είναι ο μέσος θεατής να το κατατάξει αυτόματα στην κατηγορία “γενικολογίες για το ότι ο πλανήτης καταστρέφεται”.
Αν έβαζαν πχ πολλά μικρά σποτάκια με το πόσο έχουν λιώσει οι πάγοι, με τα κοράλλια που πεθαίνουν, με τις λίμνες που πεθαίνουν, όλα αυτά πράγματι δεν τα ξέρει ο κόσμος και είναι κάτι συγκεκριμένο. Και είναι και πιο αληθινό!
Το θέμα είναι πόσο απέχουν νοητικά από εκεινους που πιστεύουν τις βλακείες της βιομηχανιας.
Νομίζω πως και οι δύο πλευρές πιστεύουν αυτό που θέλουν να πιστέψουν.
Ο λαός της Θάτσερ ότι όλα είναι μια χαρά με την πιθανή επιφύλαξη ότι δεν είναι αρκετά ελεύθερη η αγορά ρύπων.
Ο λαός της Γκρίνπις ότι ο κόσμος καταστρέφεται αύριο, επειδή φτύνουμε στο δρόμο (αλλά μόνο αν έχουμε πρώτα φάει καραμέλες με Ε150, αν είναι organic οι καραμέλες τότε ΟΚ).
Εμμένω στην αρχική μου θέση: αν κάποιος μπορεί να πει “τώρα ξέρω τι γίνεται” με κανέναν τρόπο δεν το οφείλει στις παπαριές που λέει το κωλοπαίδι της διαφήμισης.
γραψε τη γνωμη σου