Όχι και τόσο παλιές, Φεβρουάριος-Μάρτιος 2004. Μετά από παλλαϊκή απαίτηση της πλειοψηφίας των weighted σχολιαστών αυτού του μπλόγκ (καταπληκτικέ σχολιαστή Αττίλα) φωτογραφίες απο Ιορδανία – Συρία, λίγο πριν αρχίσουν να απαγάγουν τουρίστες στο Αμμάν.
Τουριστικές φωτογραφίες της Χάμα κατευθείαν εδώ και εδώ.
Καινουριες θελουμε να δουμε. Τι ειναι αυτα τα αρχαια που μας δειχνεις. Που ειναι η Κιαρα?
Ma einai nostalgia stis meres pou pigainan opou ithelan xwris periorismous!XEXEXEXEXE!!!
Είπαμε, μετά από λαϊκή απαίτηση. Αλλά και για τη διάσωση των σχετικών φωτογραφιών – τεκμηρίων της προ-Κιάρας εποχής.
Γελάς DKAce, ε; Θα’ρθει κι εσένα η ώρα σου να τεκνοποιήσεις όμως και θα γελάσω τελευταίος. ΧΑΑ !
Πού θα πάς διακοπές;
Πρέπει πάντως να ήσασταν ακόμα σε πιτσουνοκατάσταση, αν κρίνω από τις φωτό (η σύζυγος καθήμενη έτσι, καθήμενη αλλιώς άχου τη τί γλύκα είναι κτλ, ο Αχιλλεουλίνος μου αγουροξυπνημένος,ο Αχιλλεουλίνος μου Ελ Όρενς κτλ).
Πάντως μετά από πολλά ταξίδια σε Ευρώπη κτλ, να σου πω την αλήθεια, βαρέθηκα – όλη η ρημαδό κεντρική κ΄ ανατολική ευρώπη ίδια είναι. Οι φωτό που ανέβασες μου άνοιξαν την όρεξη για Ανατολή. Άμα δεν βαριέσαι, πέσε λεπτομέρειες (πήγατε με γκρουπ; κόστος;). Ήξερες τί είχε γίνει στην Χάμα κ’ πήγες ή το έμαθες μετά;
Πάντως έκανε λιγο κρυο ε – η σύζυγος πάντα με φλισάκι, ενώ το παλλουκάρι μας, ο κομμάντο μας, ο ΛΟΚατζής μας, με ένα μπλουζάκι ήντουνε.
Σε φιλώ σταυρωτά,
Αττίλαζ
“πέσε λεπτομέρειες ”
Πήγαμε δε μπέλντζιαν γουέι, δηλαδή χύμα. Δεν είχαμε κλείσει ούτε καν ξενοδοχείο στο Αμμάν, μεγάλη μαλακία, μια που χιόνιζε του κερατά όταν φτάσαμε.
Το κόστος εκεί ήταν σχεδόν μηδενικό και τώρα θα είναι ακόμα χειρότερα (γι αυτούς) λόγω πολέμου. Τα περισσότερα δωμάτια που μείναμε ήταν στα 20 ευρώ το δίκλινο, half decent. Μπορούσες να πας και πιο κάτω από τόσο.
Από πλευράς ασφάλειας η Συρία ήταν όσο πιο ασφαλής γίνεται (πιο ασφαλής από την Ελλάδα) μια που π.χ. στη Δαμασκό φαντάροι με οπλοπολυβόλα βαράγανε σκοπιές σε διάφορα σημεία της πόλης. Η Ιορδανία είναι πιο χύμα και μερικά από τα καφενεία Αμμάν-downtown μας φάνηκαν στο όριο του dodgy, τότε. Σήμερα πιθανόν να είναι χειρότερα.
Συνοπτικώς, από τα αξιοθέατα στην Ιορδανία η Πέτρα μετράει, αλλά μία είναι η μετα- εμπειρία: Γουάντι Ράμ, και γενικώς η έρημος στο νότο. Μπορείς να “φιλοξενηθείς” από τους βεδουίνους εκεί, και αξίζει να μείνεις πάνω από μια νύχτα.
Στη Συρία η Παλμύρα λέει, όπως και η Χάμα (για άλλους λόγους) αλλά και η περιοχή κοντά στο Λίβανο (κυρίως αυτό το Κρακ ντε Σεβαλιέ). Δαμασκός και Αλέππο είναι μαστ, κυρίως για τα παζάρια τους (άμα ξέρεις από ναργιλέδες και χαλιά μπορείς να βγάλεις και λεφτά εκεί, αν δεν ξέρεις θα βγάλουν αυτοί). Του Αλέππο καλύτερο από της Δαμασκού.
Τέλος πάντων, άμα ψήνεσαι πες μου να σου στείλω περισσότερες λεπτομέριες. Ίσως αξίζει να το ψάξεις λίγο από πλευράς ασφάλειας για την Ιορδανία, πάντως (ο Αλ Ζαρκάουι είναι/ήταν από το Αμμάν). Η Συρία είμαι σχεδόν σίγουρος οτι θα είναι οκ (άσε που γουστάρουνε έλληνες εκεί γιατί είναι κι αυτοί εχθροί των τούρκων).
Καταληκτικώς, το ταξίδι σε οποιαδήποτε από τις δύο περιοχές κωλολέει. Για μας ήταν και το πρώτο ταξίδι εκτός Ευρώπης (μετά αποθρασυνθήκαμε) οπότε ήτο ορόσημο. Και αυτοί οι Σύριοι είναι ολόιδιοι με εμάς (modulo τη θρησκεία).
Μπορείς να αγοράσεις και χειροποίητο τάβλι εκεί στα Σούκ της Συρίας (μπορεί όμως να είναι “χειροποίητο”).
Για τη Χάμα είχαμε διαβάσει το σχετικό αρθράκι στον Rough Guide, αλλά τίποτα περισσότερο. Εκ των υστέρων βέβαια συνειδητοποιήσαμε γιατί οι τύποι εκεί ακόμα τρρρέμουν.
Σε ευχαριστώ δια τας πληροφορίες, το ταξίδι θα γίνει αργότερα όμως ένεκα σειράς λόγων, θα επικοινωνήσουμε αργοτερέως για τα περαιτέρω. Μέχρις τότεσε, πάρε ενδιαφέρον αρθράκι
http://www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2007/05/05/AR2007050501009_pf.html
Τολμώ να πω ότι συγκινήθηκα.
Diakopes Arxaia Olympia kai euriteri perioxi kathoti misos apo ekei. Me Syria kamia sxesi, alla to tavli to exw apo allon…
Paratirw de kai mia nostalgia gia ekeines tis imeres ‘h mou fanike Achillea?
Όχι νοσταλγία με την έννοια οτι τότε ήταν καλύτερα (για την ακρίβεια, δεν μπορώ να πώ πως περνάμε άσχημα εδώ – όποιος αμφιβάλει μπορεί να έρθει να δεί). Νοσταλγία με την έννοια της … αναζήτησης του χαμένου χρόνου, μάλλον.
Γεια!Ειδα παραπανω πως θεωρειτε οτι οιπαλιες φωτογραφιες δεν εχουν ενδιαφρον.Διαφωνω!!!!!@@@@@Εχουν ενδιαφερον,διοτι………..παλιες φωτογραφιες ρομποτ δεν θα δεις πουθενα ενω…………..καινουριες βλεπεις καθημερινα.!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
γραψε τη γνωμη σου