Κάθε φορά που ένα ποστ έχει περισσότερο ή λιγότερο διφορούμενο χαρακτήρα, κάθε φορά που με τις λέξεις του ανοίγει ένα περίεργο παράθυρο με θέα στον ίδιο κήπο αλλά από περίεργη γωνία, ένα μεγάλο μέρος των σχολίων είναι πάντα διερευνητικά των προθέσεων του συγγραφέα. Σαν να ήξερε πάντα ο συγγραφέας ποιές ήταν οι προθέσεις του. Σαν να συνέπιπτε πάντα η προοπτική του με την προοπτική του κειμένου.
Θέλουμε να είμαστε σίγουροι για τις ακριβείς ηθικές συντεταγμένες του κιμπούτς του απέναντι πριν αρχίσουμε την επίθεση. Για απλό αγνάντι ούτε λόγος.